http://www.stadamsterdam.nlnewsfeed Clipper Stad Amsterdamnl25 mei 2013 04:45 GMT+0100Copyright (c) Clipper Stad Amsterdam 2009 De tuigage van het schip nadert een afronding. Het is niet meer dan het inscheren van nog wat lopend want en klein schiemanswerk om de clipper weer met behulp van windkracht voort te kunnen bewegen. Vandaag had de keuring van het tuig plaats wat geen onoverkomelijke problemen opleverden. De meeste opmerkingen waren gerelateerd aan de laatste klusjes die we sowieso nog op onze werklijst hadden staan dus mogen we weer uitgaan van een veilige vaart onder zeil. De keuring vond plaats door een surveyor van een erkend klasseburo. Anno 2013 is de inschatting van de scheepsleiding niet meer voldoende; er moet een certificaat met stempel komen. De tuigprofessor en ondergetekende, geen onbekenden van elkaar, verbleven een groot deel van de dag in een bakje aan een haak onder een kraan om onvolkomenheden te vinden in het tuig. Tijdens één van de zweefvluchten over alle rondhouten konden pen en papier even plaats maken voor een fotocamera. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam    /nl/logboek/2013/05/17/de-laatste-paar-klussen/index.xml 17 mei 2013 13:54:53 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/05/17/de-laatste-paar-klussen/index.xmlIn het verlengde van het vorige stukje van mijn collega kan ik melden dat nu alle rondhouten aan boord op hun plek zijn aangebracht. Inderdaad, het grote inscheren en aanslaan is begonnen maar nog een hele toer. De reddingssloepen zijn sinds kort weer terug op de werf en zien er weer als nieuw uit. Vandaag ging de eerste ervan te water en kon met behulp van de gereviseerde Davits, de hijsinstallatie, aan dek worden gezet. Morgen wordt een zogenaamde load test op installatie en sloep uitgevoerd om te testen of het geheel veilig genoeg is om met passagiers te kunnen gebruiken.   Het is Hemelvaartsdag en daarom heeft het cateringpersoneel op de kazerne waar we zijn ondergebracht vrij gekregen. Er zijn nauwelijks militairen op dit moment op de basis ondergebracht dus begrijpelijk dat niet speciaal voor ons gekookt word. Vandaar dat we vanavond even zelf voor ons potje moeten zorgen. Scheepskok Simon is sinds een aantal dagen weer toegevoegd aan de gemonsterde bemanning dus hoeven we ons weinig zorgen hierover te maken. Met de aangekondigde barbecue wordt het behalve een werkdag ook nog een feestdag. Het leven is een feest zolang je maar zelf de slingers blijft ophangen. Het is fijn een kok te hebben die meer kan dan koken.   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam    /nl/logboek/2013/05/10/hemelvaartsdag-op-de-werf/index.xml 10 mei 2013 11:46:41 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/05/10/hemelvaartsdag-op-de-werf/index.xmlHet was een relatief rustig weekend. Alleen onze crew is aan boord druk doende met het verder optuigen en veel mensen die de accommodatie aan het afbouwen zijn. De achterste mast en hoofdmast is al vol behangen met de ra’s. De brassen en topeinden zijn ook aangebracht. Morgen en overmorgen nog de giek en gaffel en de dwarse rondhouten op de voormast. Dan is Hal 2 leeg en alles weer terug op het schip. Van een afstand lijkt het dan al weer compleet, maar het hele lopende want etc. moet nog worden ingeschoren en op de goede plaats worden teruggebracht. Vandaag zijn we ook al begonnen met het aanslaan van de stagzeilen. Zo kunnen we beetje bij beetje gaan afvinken. Dit geeft een goed gevoel. Ook aan dek worden  de laatste details afgerond. Onder de juiste hoek gefotografeerd lijkt het al behoorlijk compleet. Als we een dek lager gaan ziet het er nog wel wat anders uit. Hier is men dag en nacht druk doende de hutten in te bouwen. Voetbal spelen op het tweeën deck is zeker niet meer mogelijk. De meeste wanden staan al, gaten voor stopcontacten zijn geboord en vanaf morgen worden wasbakjes en toiletten gemonteerd. Het duurt niet meer lang en het toiletpapier en de handdoeken kunnen ook opgehangen worden. Dan is de Clipper klaar om haar gasten te ontvangen en te vertrekken richting Le Havre, de eerste haven na een half jaar Vlissingen.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam    /nl/logboek/2013/05/07/alongside-in-vlissingen/index.xml 07 mei 2013 17:30:14 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/05/07/alongside-in-vlissingen/index.xmlDe Clipper ligt alweer twee weken aan kade E. Netjes geschilderd en met alle masten en stengen weer terug op het schip. Gelukkig speelt het weer mee zodat wij goed op schema liggen. De vrees om met verschrikkelijk aprilweer het tuig af te maken, was tot nu toe onterecht. Gelukkig maar. Waar men minder van het weer afhankelijk is, is binnen in het schip. Intussen wordt 24 uur per dag doorgewerkt op het schip. Het voorbereidende werk is zo goed als af en men is druk bezig met het plaatsen van de panelen voor de hutten. De waterdichte douche cabines staan door het hele schip op hun plek en van de voorheen grote balzaal is bijna niets meer terug te vinden. De grijze isolatie aan de scheepshuid, waar we weken tegen aan gekeken hebben, heeft op de meeste plekken plaats gemaakt voor de witte wanden van de hutten. Langzaamaan krijgt men weer de indruk hoe de indeling van het schip ook al weer was. Ieder uur staat weer ergens een nieuw wandje. Het einde is al bijna in zicht en als de Clipper Vlissingen gaat verlaten, heeft Nederland een koning. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam    /nl/logboek/2013/05/01/op-schema/index.xml 01 mei 2013 13:46:48 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/05/01/op-schema/index.xmlVandaag hebben we het laatste zeil opgedoekt op een ra. De volgende keer zal dat dan weer op een bewegend schip meters boven dek moeten gebeuren. Op dit moment liggen alle ra’s klaar om geplaatst te worden. In Hal 2 is het veel gemakkelijker om alles weer in elkaar te zetten. De bakken, waar de onderdelen in waren verzameld, zijn weer leeg op een paar oude roestige boutjes na, die vervangen zijn. Nog een paar dagen en alles hangt weer aan de masten. Dan heeft de werf ook in deze hal weer ruimte voor andere projecten.  Binnen in het schip begint het steeds meer weer op een passagiersschip te lijken. De douche cabines worden al ingebouwd en de eerste wanden staan ook al. Over drie weken is de proeftocht gepland en daarna is er nog tijd om ons op de laatste details te richten. De twee weken voor ons vertrek naar Le Havre worden dan nog gebruikt voor de grote verhuizing. Alle losse onderdelen moeten weer terug op het schip komen zodat op 1 juni a.s. de gasten voor onze eerste reis van dit jaar aan boord van onze schitterende ‘Stad Amsterdam’ kunnen komen.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam  /nl/logboek/2013/05/01/bijna-klaar-om-te-verhuiz/index.xml 01 mei 2013 11:55:16 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/05/01/bijna-klaar-om-te-verhuiz/index.xmlHet gaat nu snel! Iedere dag zijn er veranderingen te zien. Inmiddels hebben we weer smeerolie en wat brandstof aan boord. Vandaag hebben de motoren van de generatoren voor het eerst weer gedraaid. Binnenkort wordt de hoofdmotor getest wat weer een beetje het gevoel van onafhankelijkheid geeft. De accommodatie gaat vooruit. Zo goed als alles is geïsoleerd en de eerste wanden zijn geplaatst. Aan dek is alles weer met hout bekleed en men is druk bezig met het aanbrengen van alle details. Hang- en sluitwerk is aangebracht en het ziet er weer prachtig uit. Vanavond konden we eindelijk ook de laatste bramsteng plaatsen. Het was nog spannend of het zou lukken, want de kraan hier is eigenlijk net iets te laag. De steng was heel kort aan de haak gehangen en helemaal opgehesen in de kraan. Vervolgens was het wachten op laag water. 15 minuten voor laagwater hadden we net 5 cm ruimte om al de kabels door de ring te halen en de steng op de plaats te laten zakken. Nu zijn de masten weer compleet en rest ons alleen nog om alle verstaging aan te brengen en op te spannen. Vanaf morgen wordt dan ook begonnen met de ra’s op hun plekken te hangen. Er worden al  inschattingen gemaakt hoeveel er aan de mast hangen tot Koninginnedag. Persoonlijk hoop ik iets meer dan de helft. En dat gaat zeker lukken als het weer meespeelt en het oude museum stuk, die de kraan een beetje is, het nog een even volhoudt.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam    /nl/logboek/2013/04/26/serieuze-vorderingen/index.xml 26 apr 2013 10:27:41 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/04/26/serieuze-vorderingen/index.xmlHet schip is weer in het water en als je aan dek staat voelt het weer vertrouwd. De lichte bewegingen onder je voeten zijn weer waarneembaar en je hoort de golfjes tegen de huid klotsen. Er wordt nog overal gewerkt en we zijn nog lang niet klaar voor vertrek, maar toch is het bekende gevoel weer terug wanneer je aan boord bent.  Vandaag mochten we aan het klassenbureau Lloyds en de US Coast Guard demonstreren dat we het nog niet verleerd zijn. Onder hun toezicht hebben we laten zien hoe wij het schip in een noodgeval verlaten. Daarvoor moest een gedeelte van de reddingsmiddelen al aan boord terug gebracht worden. De verantwoordelijke crew stapte in de overlevingspakken en verdeelde  onder  een aantal crewleden, die als passagier zouden fungeren, de zwemvesten. Eerst moest de glijbaan geactiveerd worden. Vervolgens gleden twee kwartiermeesters naar het platform en haakten de geleidelijn van het reddingsvlot aan. Vervolgens werd het vlot over boord gegooid en aan het platform vastgezet. Aan de vanglijn moest zo lang getrokken worden tot het vlot zich begon op te blazen. Wanneer het vlot vol met lucht was, ging de officier van de wacht het vlot vervolgens inspecteren en gaf hij bij goedkeuring het teken dat men met de evacuatie kon beginnen. Voor ieder vertrek wordt deze procedure theoretisch door gesproken en de crew weet daarom precies wat te doen. Dus ook naar een lange periode, waar niemand zich over reddingsvlotten  hoefde te bekommeren, was het helemaal geen probleem deze oefening zonder fouten uit te voeren. De crew heeft bewezen dat ze weten hoe ermee om te gaan. Nu is het aan anderen om alles weer te controleren en netjes in te pakken, zodat wij de verschillende reddingsmiddelen begin volgend maand weer aan boord kunnen plaatsen om gereed te zijn voor de proefvaart die voor het midden van de volgende maand gepland staat.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam  /nl/logboek/2013/04/19/in-vlissingen-alongside/index.xml 19 apr 2013 15:18:58 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/04/19/in-vlissingen-alongside/index.xmlIntussen heb ik mijn collega Richard Slootweg weer afgelost. Het schip was naar het overdekte dok 2 verplaats tijdens mijn afwezigheid. Er is veel gebeurd in deze korte tijd. Alle gaten zijn weer dicht gemaakt en de hele buitenkant staat strak in de verf. Ook al moet binnen in het schip nog het een en ander gebeuren, zij lijkt toch langzaam weer op onze bekende Clipper. De masten rijzen iedere week iets hoger. De ondermasten zijn al opgespannen en het want is klaar om naar de volgende etage te klimmen. Deze week staan de topmasten en de kluiverboom op de planning. Terwijl ik deze PIM schrijf, wordt nog de voor topmast geplaatst. Een ander team is druk bezig met het opspannen van de masten. Binnen in de hal kan makkelijk met een lood gewerkt worden, omdat we dan geen invloed van de wind en eventuele golfslag hebben. Met een markering aan dek is precies te zien welke kant de mast opgetrokken moet worden tijdens het spannen. Een simpele methode die helaas alleen maar  werkt  als het schip niet beweegt en het lood niet van zijn plek waait. Straks -in het water-zullen we weer andere methoden moeten gebruiken.  Morgen is het zo ver dan. Het schip gaat dan naar 121 dagen droog te hebben gestaan, weer voor het eerst drijven. Het einde van onze werf periode komt in zicht.   Andi Manser Captain Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/04/12/weer-drijvende/index.xml 12 apr 2013 14:30:59 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/04/12/weer-drijvende/index.xml Na twee en een halve maand in een hal geparkeerd te hebben gestaan, werd het voor de Clipper tijd een nieuwe locatie te betrekken. Vanaf de droge hal naar een overdekt dok. Het Mondriaan jasje moet daar weer plaats maken voor de vertrouwde kleurenstelling van de Stad Amsterdam, zwarte romp met geel en rood afgezet. De spray die met het schilderen vrijkomt, verbiedt dit te doen op een andere plek. Gisteren werden de acht bokken waarop het schip al maanden staat opgetild door 160 wielen om haar op een drijvend ponton te rijden. Dit ponton lag bij laag water op een grindbed, aansluitend aan een talud van het werfterrein. Eenmaal op het ponton konden de wagens er onderuit en zodra het rijzende water het ponton van de bodem lichtte, kon het gevaarte de loods met droogdok binnen worden gevaren. Aan het begin van de avond stonden ponton en driemaster droog. Een rijdende Clipper blijkt, gezien de belangstelling, toch wel erg sensationeel. Ik maakte me al zorgen om mijn vergeten rijbewijs maar het commando werd ongevraagd overgenomen door iemand van het bedrijf van de vele wielen, Mammoet. Het viel me niet zwaar hierover geen bezwaar aan te tekenen. De vakkundigheid waarmee de bestuurder dit deed wekte bij mij (en velen met mij) grote bewondering. De chauffeur bleek een jonge man die lopend naast zijn vehikel alle manoeuvres controleerde vanaf een bedieningspaneel dat als de uitstalling van een stadionventer voor de buik werd gedragen. Zijn leeftijd inschattend kon ik me nog weinig ervaring hiermee voorstellen maar het ging vlekkeloos. De Nintendo generatie….?  Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam  /nl/logboek/2013/04/02/amfibieklipper/index.xml 02 apr 2013 14:21:35 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/04/02/amfibieklipper/index.xml Ondanks dat duidelijk valt te zien dat er nog veel moet gebeuren wordt het wel duidelijk dat we in een opbouwende fase zijn. Geleidelijk wordt het schip meer en meer toonbaar en de schilders hebben daar zeker een groot aandeel in. Zowel van binnen als van buiten knapt het schip zienderogen op. Het schilders team bestaat uit een hele ploeg mensen waar ook twee kleine Roemeense vrouwen deel van uitmaken. Hun bescheiden postuur leent zich uitermate voor verfwerk in kleine hoekjes en dat lijkt hun baas ook goed door te hebben want we vonden de dames onlangs terug in de boegschroefkamer, een ruimte vol onmogelijke plekken om in de verf te zetten. Eén van het tweetal beproefde haar lenigheid door achter een gemonteerde radiator de scheepshuid te schilderen en stuitte daarbij op een scheur in een spant wat attent genoeg aan de werf werd gemeld. We waren al blij met het werk dat deze mensen leveren maar zulk accuraat handelen kunnen we wel enorm waarderen. Inmiddels is het spant waar nodig vervangen en kan het weer maagdelijk wit worden gemaakt. Fijn dat ook de handwerklieden aan boord zich verantwoordelijk voelen voor meer dan slechts het eigen werkresultaat.  Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam   /nl/logboek/2013/03/19/blok-en-blocnote/index.xml 21 maa 2013 16:53:53 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/03/19/blok-en-blocnote/index.xmlNu de hele tuigage zich op menshoogte bevindt, ligt het voor de hand ook de blokken aan te pakken. Blok is scheepsjargon voor wat men aan de wal katrol noemt. Het overhalen van deze blokken houdt in dat as en schijven worden gedemonteerd, waar nodig de as wordt gemodificeerd tegen het meedraaien met de schijf, de lagerbus wordt vervangen, het hout wordt kaal gehaald, geschuurd en geolied om tenslotte het blok weer helemaal in elkaar te zetten. Bij een paar blokken is dit nog een doenlijke klus maar voor ons schip lijkt het een eindeloze exercitie. Zeshonderddertig blokken mogen weer ‘zo goed als nieuw’ genoemd worden. De Stad Amsterdam weet regelmatig het nieuws te halen. Afgelopen maanden zagen we onze trots regelmatig in gekleurde tijdschriften prijken, al dan niet met tekst en uitleg. Na de hoofdrolspeler weet de nieuwsschrijver ook nog regelmatig betrokkenen als eigenaar, directeur of kapitein te vinden maar het is niet alledaags dat een matroos in de belangstelling van journalisten staat. Onze ervaren kwartiermeester Karl Eerik genoot alle belangstelling van een reporter die vastberaden was een artikel over deze matroos te maken. Schrijver en zeeman komen uit Estland. De eerste schrijft een serie artikelen over Estlanders die buiten hun land een bijzonder leven leiden. Van Karl Eerik kan dat worden gezegd. Hij zwierf al wat over onze aardbol voordat hij via een Australisch zeilschip bij ons aan boord landde. We mogen trots zijn op een bijzonder schip, we zijn al even groots met de bijzondere mensen die voor de clipper werken. Comfort en zekerheden worden met gemak ontzien om van alle vrijheid te genieten…. tot op zekere hoogte natuurlijk, doelend op ‘vrijheid’. Het zou anders wel erg vrijblijvend uit de mond van een kapitein klinken.   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam  /nl/logboek/2013/03/14/blok-en-blocnote/index.xml 14 maa 2013 17:43:46 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/03/14/blok-en-blocnote/index.xmlAan boord van schepen spreekt men over grijs water wanneer men het heeft over afvalwater van al het sanitair, behalve de toiletten. Dat laatste noemt men zwart water. De Stad Amsterdam heeft 7 grijswatertanks waarvan er één bestemd is voor de kombuis. De overige zes zijn verdeeld onder in het schip, drie per zijde. Eén ervan vonden we rijp genoeg om te laten stralen en opnieuw te laten coaten. Deze zes tankjes zijn relatief klein en alle geïntegreerd met de scheepshuid. Om goed te kunnen stralen heeft de werf een stuk huid uitgesneden wat na de coating weer dichtgelast moet gaan worden. Via het normale mangat de tank in gaan om te stralen blijkt ondoenlijk. Onlangs togen de eerste stuurman en ondergetekende richting deze tanks om ze nog eens te inspecteren. Voordat we via de mangaten in de pijpentunnel helemaal onderin het schip vijf gereinigde tanks zouden gaan inspecteren, besloten we eerst even die nieuw gecoate tank te gaan bekijken. Omdat het gat in de romp aanwezig was hoefden we het schip nog niet in maar konden we vanaf een werksteiger met ons hoofd van buiten het schip in kijken om de toestand van de tank goed waar te kunnen nemen. Vervolgens moesten we toch vanaf boven het schip tot in de catacomben afdalen om ons in de pijpentunnel te wringen en naar de mangaten van de overige vijf tanks te kruipen. Eenmaal ter plaatse bleken alle 6 mangaten alweer gesloten dus restte ons niets anders dan de mangatdeksel af te bouwen om wat te zien te krijgen van de tanks die we nog niet hadden kunnen bekijken. “Laten we maar met dit mangatdeksel beginnen, hier zitten maar drie bouten aan” opperde één van ons dus begonnen we daar te sleutelen. Met ieder een hand aan een greep van het deksel lichtten we het stalen luik van z’n plek en schoten vervolgens simultaan in de lach om hetgeen we erachter zagen; veel daglicht en een stuk steiger waar we enkele minuten tevoren nog op stonden…. Wat sullig….en nog 5 luiken te gaan.  Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam   /nl/logboek/2013/03/11/wat-sullig/index.xml 11 maa 2013 10:08:13 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/03/11/wat-sullig/index.xmlDe refit van de Clipper beperkt zich niet tot een nieuw stuk betimmering en het overhalen van de tuigage maar ook veel nieuwe elektronica zal het oude vervangen. Dit, tezamen met 13 jaar elektronische evolutie dwingt ons op veel plekken nieuwe bekabeling aan te brengen. Zo’n zes kilometer van de oude bekabeling wordt hergebruikt maar een even grote lengte wordt nieuw aangebracht voordat een betimmering de bebossing aan kabels weer onzichtbaar maakt. Al lukt het een zeilschipper aardig in zijn eigen huis een stopcontactje te monteren en daarvoor stroomdraad te trekken, deze wirwar groeit toch de kapiteinspet te boven. Met veel ontzag zien we elektriciens in enorme kabelbundels draden afknippen en vervolgens aansluiten in de complexe ingewanden van een kast of aan een stuk apparatuur. De wetenschap dat mij slechts het varen van de Stad Amsterdam is toevertrouwd stelt me bij het aanzien van die wirwar erg gerust, vertrouwend op de kundigheid van deze draadjesknopers vooropgesteld natuurlijk. Wanneer een druk op een lichtschakelaar resulteert in volle kracht vooruit op de hoofmotor daalt mijn ontzag recht evenredig met mijn berusting in het slechts te hoeven varen van het schip.   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/02/27/electrospaghetti/index.xml 27 feb 2013 16:51:19 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/02/27/electrospaghetti/index.xmlEr prijkt voorlopig weer even een andere naam onder de PIM. Kapitein Andi Manser is met een welverdiend verlof. Of dit een rustige rustperiode zal zijn valt te betwijfelen want zijn topzeilschoener Jacob Meindert zal net als de Stad Amsterdam wederom opgetuigd gaan worden om komende zomer weer onder zeil te kunnen zijn.  De voornoemde collega schreef in één van zijn stukjes al eens over de ontelbare pennetjes die zijn opgelast aan de binnenzijde van de scheepshuid met doel er isolatieplaten aan te prikken. Voordat al die prikkertjes aan de huid gelast konden worden, moest op die plekken de verf weggeslepen worden. Lassen zou anders onmogelijk zijn geweest. De schilder moest  met de kwast weer achter de lasser aan om ongewenste roestvorming te vermijden. Het schildersbedrijf weet goed met contrasterende kleuren te werken. Buiten dat het functioneel is (men verliest niet snel de verflagen uit het oog) geeft het ook nog eens een grappig effect. Buitenboord verdenken we de schilder er vooral van door Mondriaan geïnspireerd te zijn waarbij de ‘binnenschilder’ vooral een zwak voor panterhuidjes leek te hebben… tussen ‘kunst en kitsch’….   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/02/22/kunstklipper/index.xml 22 feb 2013 15:18:02 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/02/22/kunstklipper/index.xmlHet hele tuig ligt in onderdelen netjes in kisten of pallets per mast en ra gesorteerd. Alle stengen en ra’s zijn al twee weken geleden naar de schilder gegaan, nadat ze eerst gerepareerd waren. Gelukkig is de spuitcabine groot genoeg om onze “rondhouten” in het geheel erin te schuiven. Het is een ongelofelijke hoeveelheid werk om alle lagen erop te brengen. Eerst komen de lagen primer en daarna nog de laklagen. De verf moet er rondom opkomen dus als de ene kant geverfd en gedroogd is moeten alle 29 palen omgedraaid worden en dan is de andere kant aan de beurt. Maar niet alleen de grote delen komen in de verf. Ook al het beslag wordt opgeknapt en geschilderd, waarvan alleen al 106 ringen voor de jufferblokken. Samen met alle rakken, beugels en metalen blokken hebben de schilders voorlopig genoeg te doen. Aan ons straks de beurt om alles weer samen te voegen en terug op het schip te plaatsen. Zodra de eerste stagen geperst zijn worden deze weer aan de ondermasten aangebracht en gespannen. Al het andere kan pas na 27 maart geplaatst worden als het schip weer uit de hal komt om de simpele reden omdat de hal niet hoog genoeg is om de stengen erop te zetten.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/02/19/bij-de-schilder/index.xml 19 feb 2013 16:48:08 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/02/19/bij-de-schilder/index.xmlZeilen zetten gaat gepaard met aan touwen trekken. En trekken gaat altijd in een richting. Aan een touw duwen is niet zo effectief want een van de voordelen van een touw is dat het soepel is en dat men het in bochten leggen kan. Dus als men aan een touw trekt, kan men een voorwerp naar zich toe trekken. Als men hetzelfde voorwerp de andere kant op moet schuiven is het of duwen of aan de andere kant gaan staan en daar trekken. Nu is het makkelijk om op de Clipper een ondermarszeil naar beneden te trekken, maar omhoog duwen werkt zeker niet. Men zou in de mast kunnen klimmen en het zeil omhoog kunnen trekken. Maar gelukkig heeft men daar iets op verzonnen wat veel handiger is. Als men een rol ophangt waar het touw omheen geleid wordt,  kan men vanaf dek het zeil wegtrekken, of een gaffel en stagzeil hijsen. Het plaatsen van een blok is heel belangrijk want men wil dat de schoothoek in de goede richting getrokken wordt zodat het zeil een ideale vorm krijgt. Niet altijd is het mogelijk om van daar direct naar een korvijnagel te gaan, dus wordt de lijn over verschillende blokken daar naartoe geleid.    Ik had al eerder genoemd, dat we op de Clipper rond de 600 blokken hebben en velen worden gebruikt om de touwen in een andere richting te leiden zodat ook bij het brassen de lijnen nergens schavielen. Maar heel wat blokken worden ook als talie gebruikt. Een talie helpt ons om makkelijker te trekken. Omdat het touw via rollen weer op hetzelfde punt terug komt en het einde vast zit kan men met een deel van de kracht trekken die nodig was geweest als het enkel uitgevoerd zou zijn. De meters touw die men trekt worden dan wel veel meer. Een talie is dus een soort hefboom waardoor je meer kracht kan zetten door een langer hevelarm te hebben. Dus de blokken zijn een belangrijk iets op een zeilschip en daarom hebben ze ook onderhoud nodig. Het zijn er heel wat als je ze allemaal uit elkaar moet halen. Ze moeten kaal gekrabd en geolied worden voordat ze weer in elkaar gebouwd kunnen worden. Op dit moment zijn we vooral met het opknappen van de blokken bezig. Totdat de rondhouten van de schilder terug komen blijven we daar mee bezig. Ik weet dat iedereen wie met het blokkenproject bezig is blij zou zijn als de dag komt waar ze opgehangen mogen worden. En achteraf als het schip weer aan het zeilen is en de blokken glimmend op hun plek hangen, wordt heel anders aan deze tijd teruggedacht.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/02/14/blokken-project/index.xml 14 feb 2013 16:41:24 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/02/14/blokken-project/index.xmlRond de kerst was het nog een grote chaos aan boord; men was druk bezig om de betimmering te verwijderen binnen in het schip. Ter hoogte van het zwemplatform zijn gaten in de huid gebrand waar alles door uit ging tot het schip leeg was. Daarna heeft men alles schoon gemaakt en waar nodig ontroest. Afgelopen weken was men alweer druk met het leggen van nieuwe bekabeling waar nodig. Alle ventilatiepijpen worden vervangen en weer netjes opgehangen. De afvoerleidingen zijn nagekeken en gerepareerd waar nodig.  En zo verandert ieder dag weer wat aan boord. De laatste dagen is men bezig overal pennen op te lassen waar straks de isolatie aangebracht zal worden. De binnen kant van het schip lijkt op het moment heel erg op een egel met allemaal stekels. Volgens de eis mogen de pennen niet meer dan 17 cm afstand van elkaar hebben. Een kort moment had ik het idee het te gaan uitreken hoeveel het dan moeten zijn, maar ik kan die tijd beter investeren en ga liever straks vragen. Ik neem aan dat diegene wel weet hoeveel pakketen hij verspijkert heeft.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/02/12/klaar-voor-isolatie/index.xml 12 feb 2013 15:32:48 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/02/12/klaar-voor-isolatie/index.xmlDe brug is de ruimte waar men navigeert. Wat heeft men zo al nodig om te navigeren? Dat is natuurlijk afhankelijk van waar men vaart. Op het Bodenmeer heb ik minder instrumentarium nodig dan op zee. In het Engelse kanaal heb ik weer andere instrumenten nodig dan op een oversteek naar het Caribische gebied  In principe is navigeren heel makkelijk. Als je weet waar vandaan je vertrekt en je weet hoelang je in welke richting en met welke snelheid je vaart, dan weet je eigenlijk ook waar je steeds bent. Vroeger hadden ze een kompas en zandlopers. Voor die tijd een rol touw wat ze afspoelden om de snelheid te kunnen bepalen. Goede kaarten zijn natuurlijk ook belangrijk voor de navigatie. Zeker in de buurt van de kust wil men weten hoe diep het is. Daarom is het handig om een echolood te hebben. Als er geen kust te zien is, is het weer belangrijk om een sextant te hebben voor het bepalen van je positie. Tegenwoordig zijn de instrumenten op een moderne brug iets anders: elektronisch! Maar in principe doen ze hetzelfde wat men vroeger ook deed. Kompas voor de richting, log voor de snelheid, echolood voor de diepte en de klok is sowieso op alle instrumenten ingebouwd.  De inrichting van een brug heeft natuurlijk ook veel met de regelgeving te maken. Soms zijn er eerst betere instrumenten ontwikkeld waarna men het handig vond om de wet daarop aan te passen. Soms wil men de wet veranderen en moeten er als gevolg van zo’n wijziging nieuwe instrumenten worden ontwikkeld.  De brug van de Clipper wordt nu ook opgeknapt omdat we vanaf volgend jaar ECDIS moeten hebben. Dus nog meer elektronica op de brug. Wel vaak makkelijk om te hebben en de trend gaat natuurlijk die kant uit. Maar als kapitein van een zeilschip vind ik de vele verschillende instrumenten niet echt noodzakelijk en ik ben dan ook heel erg blij dat de kaartentafel en het magnetisch kompas niet van de Clipper zullen verdwijnen.    Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/02/11/navigatie/index.xml 11 feb 2013 15:47:18 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/02/11/navigatie/index.xmlWel een raar gezicht als men een zeilschip ziet zonder een lijn aan boord. Alle verstaging, lijnen, blokken en zeilen zijn naar een loods gebracht waar onze crew met het onderhouden ervan bezig is. Het zijn heel wat meters staalkabels die  bekleed moeten worden. Onder alle ra’s hangen zogenaamde voetpaarden, waar men op staat om de zeilen op te doeken of los te knopen. Eerst moet aan weerskanten een oog worden ingesplitst en daarna worden ingevet. Nadat er plastic omheen gewikkeld is, moet alles strak met touw bekleed worden. Als een deel weer klaar is, komt er een labeltje aan en wordt dan op de passende pallet gelegd. Zo zijn alle stagen en touwen gesorteerd en een voor een nagekeken en onderhouden.  Een ander gedeelte van de crew is alle blokken aan het voorbereiden: hout kaal halen en weer lakken. Asjes en schijven nakijken en indien nodig vervangen. Het zijn slechts rond de 630 blokken die nagekeken en onderhouden moeten worden. Dus per dag moeten er meer dan een afkomen, anders gaan we pas over twee jaar weer zeilen. En daar zit niemand op te wachten.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/02/05/blokken/index.xml 05 feb 2013 14:42:17 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/02/05/blokken/index.xmlEven een overzicht vanaf het plafond van deze prachtige hal waar de Clipper nu instaat. Er zouden wel 9 clippers in deze hal passen, zo groot is ie. Helemaal achter in zijn al wat werf medewerkers staalplaten aan elkaar aan het lassen. Na een week is al duidelijk te zien, dat we aan het begin van een nieuw schip staan. Wat eerst op een stellage van hoekijzer leek, is nu toch duidelijk een boeg van een schip. Op de werkruimte daarvoor hebben wij een plek gekregen waar onze ra’s en stengen op blokken rusten, zodat we goed onderhoud kunnen plegen. Ook makkelijk om al die kranen binnen handbereik te hebben om alles te verplaatsen wat echt zwaar is. Even heel anders dan op het schip. Daar kunnen we ook van alles hijsen, maar dan wel met behulp van de fysieke kracht van de crew. Of met zijn allen aan een touw trekken of met stokken in de kaapstander rondjes lopen.  Voor het weekend had ik het al over de opbouw fase waar we nu druk mee zijn. Vandaag kwam ik al de eerste plekjes tegen die reeds in de ‘final coating’ staan. Zo heeft een schilder al netjes alle kozijnen van de brug geschilderd. Dit moet natuurlijk al af zijn, voordat de houten panelen weer terug geplaatst worden. Dus weer wat af te vinken van het lijstje ‘To do’. Ramen stuurhut – klaar!   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/29/afgevinkt/index.xml 29 jan 2013 15:10:37 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/29/afgevinkt/index.xmlNu de Clipper warm en droog staat, gaan de werkzaamheden weer volop verder. Aan het buitendek worden houtwerkzaamheden verricht en de dekhuizen worden geschilderd. Een dek lager is men druk bezig met kabels trekken, leidingen opnieuw isoleren en het ventilatiesysteem reviseren. In de machinekamer wordt aan de tandwielkast gewerkt en alle afsluiters en pompen worden overhaald. En op het onderste dek is men, naast de werkzaamheden die een etage hoger ook plaatsvinden, ook nog de tanks aan het schoonmaken en afpersen. En voor in het schip wordt alles opgeknapt en de ankerlier overhaald. Verschillende onderdelen zijn gedemonteerd en krijgen in een werkplaats een onderhoudsbeurt. In een loods is de crew bezig met het onderhouden van alle onderdelen van de tuigage. Aan de topmasten en rondhouten zijn een paar reparaties uitgevoerd en weggebracht naar de schilder. Volgende week kan dan weer begonnen worden met het in elkaar zetten van alle schijven en beslagen. Het is een hele opdracht om het overzicht te behouden en alles zo te plannen, dat niemand elkaar in de weg staat of op elkaar moet wachten. Daarom is het belangrijk, dat we dagelijks met de voormannen van de werf samen zitten om alles door te bespreken. En natuurlijk heel belangrijk is het telkens weer over het schip lopen en kijken of de werkzaamheden ook worden uitgevoerd zoals besproken.  Gelukkig zijn het allemaal vakmensen en wat gedaan wordt, wordt ook goed gedaan. Het is fijn om te zien hoe het schip er weer beter van wordt. En dat de dag dichter bijkomt dat de zeilen weer gehesen kunnen worden!   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/25/genoeg-te-doen/index.xml 25 jan 2013 15:43:39 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/25/genoeg-te-doen/index.xmlVandaag de dag wordt veiligheid steeds belangrijker. Dit speelt zeker ook in de scheepvaart. Niet alleen worden steeds meer instrumenten verbeterd en verplicht gesteld om aanvaringen te verkomen. Er wordt ook steeds meer uitrusting verplicht gesteld om bij ongelukken adequaat te kunnen reageren. Maar het beste is toch altijd om zo veel mogelijk te doen om een veilige werk- en leefomgeving te creëren. Als het hele schip uit staal zou bestaan, hoeft niemand bang te zijn voor vuur. Net zo als vroeger, toen men op de schepen nog op open vuur kookte, is brand ook vandaag nog een potentieel gevaar. De vlucht mogelijkheden zijn zo beperkt als je midden op zee bent. Maar alleen staal is zo koud en wij –mensen- houden van een gezellige omgeving. Intussen zijn al veel brandvrije materialen op de markt te verkrijgen om de hutten toch gezelligheid te geven. Kleurtjes, accessoires en schilderijtjes doen dan de rest. Aan dek is het gelukkig wat makkelijker. Daar is de kans op brand veel minder groot, dus mogen de dekhuizen wel met hout worden bekleed. Voor de meeste schepen is het uiterlijk wat minder belangrijk, dus is een werf vaak ook niet echt ingericht om hout in details te verwerken. Dus wordt op een andere plek alles al zo veel mogelijk voorbereid en gelakt. Als wij dan met het ijzerwerk klaar zijn, hoeft het hout alleen nog maar te worden gemonteerd. Want een gezellige omgeving is toch aangenaam. De buitenbar wordt ook weer een stuk aantrekkelijker wanneer die met wat hout is bekleed.  Wel moet op de Clipper schoonheid en veiligheid hand in hand gaan. Zo hebben we een heel mooi en ook een heel veilig schip. Wie weet worden er ook nog ooit reddingsboten ontworpen die zowel veilig zijn en er ook nog heel chic uitzien.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/23/veiligheid-is-niet-altijd/index.xml 23 jan 2013 15:01:04 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/23/veiligheid-is-niet-altijd/index.xmlHet is al weer vrijdag. Op de werf lijkt het wel een beetje op een zeereis. Het gaat maar door, mijl voor mijl. Soms met een goede wind, dan speer je lekker vooruit. Maar soms ook wel wat langzamer. Maar je komt steeds weer iets dichter bij je doel. Op de werf gaat het niet anders. Iedere dag wordt aan het schip gewerkt. Aan alle kanten en in alle hoeken gebeurt er wel wat. Soms zie je bijna geen veranderingen, maar dan opeens zie je toch dat men goed is opgeschoten. Op dit moment wordt er nog druk gestraald en ontroest binnen in het schip wat het weer voor anderen bijna onmogelijk maakt om te werken. Vandaag komt er nog verf op, zodat na het weekend er weer op de vloeren gelopen kan worden. Een fijn puzzelwerkje om te plannen waarneer wat gedaan kan worden, zodat de ene niet op de andere hoeft te wachten.  Intussen is het schip ook verplaatst naar de plek waar het vervolgens op wielen verder gaat. Letterlijk en figuurlijk staat de Clipper nu hoog en droog. Volgende week is het bedrijf Mammoet hier om wielen onder ons schip te plaatsen. Dan begint de Clipper aan een kort reisje om in een overdekte hal te worden gereden.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/18/al-klaar-voor/index.xml 18 jan 2013 16:32:40 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/18/al-klaar-voor/index.xmlIeder ochtend hebben wij een kleine bespreking, om de crew te informeren over wat deze dag zoal gaat gebeuren. Al sinds de Clipper vaart, wordt dit gedaan. Als we op zee zijn om 12 uur bij de wacht wissel en in de havens in de ochtend om 8 uur. Op de meest verschillende plekken op deze aarde hebben we deze “8uurtjes” al gehad. Bij mooi weer en ook bij slecht weer. Maar vandaag was het wel heel uniek. Normaal hebben we op de werf deze bijeenkomst binnen in de tuigloods, maar vanochtend was het zo mooi buiten. Daarom besloot ik het eerste “8uurtje” sinds het bestaan van de Clipper in de sneeuw te houden. Ik ben er nog niet van overtuigd, of we hiervan een traditie kunnen maken. Want aan de gezichten van de crew te zien, heeft niet iedereen genoten. Gelukkig was er niet zo veel te vertellen. Aan boord zijn nog steeds mensen bezig met het ontroesten en het schilderen van de vloeren en met wat laswerkzaamheden.  Net als aan boord heeft de werf ook internationale crew. Gelukkig spreekt bij ons iedereen goed Engels en de communicatie levert dan ook geen problemen op. Op de werf is dit niet altijd het geval. Maar met handen en voeten komt men ook een heel eind en natuurlijk helpt een duidelijke tekening ook altijd om te delen wat de bedoeling is.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/17/Mededelingen/index.xml 17 jan 2013 11:41:14 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/17/Mededelingen/index.xmlWeek 3 in 2013. Normaal gesproken waren de week nummers in mijn leven niet erg belangrijk. Op zee kent men het verschil tussen week en weekend niet zo. Daar ben je aan het zeilen en je maakt vooral onderscheid tussen op zee varen en in de haven liggen. Maar hier op de werf met een strakke tijdsplanning is dat natuurlijk heel anders. Ieder dag een nieuwe stapel papier met de klussen erop genoemd met een week nummer erachter waarneer het moet gebeuren. Goed om het overzicht over de planning te behouden. Daarom weten we dat we iets voorlopen op het schema. Ik ben ook blij dat er ook van afgeweken kan worden. Zo zijn nu al werkzaamheden gaande waar week 11 achter staat. Maar beter doen wat gedaan kan worden. Je weet maar nooit wat er tussendoor kan komen. Ook zijn de meeste werkzaamheden binnen, want het weer kan natuurlijk een grote invloed op de voortgang hebben. De winter stond al lang voor de deur, maar nu is het duidelijk dat iemand de deur heeft laten openstaan. En het is toch ook bijzonder mooi als alle ‘viezigheid’ met een wit laagje sneeuw bedekt wordt. De bank op het achterdek in de huishoudfolie gepakt, wachtend op de zomer als het schip weer onderweg is, geeft een heel rustig en vredig beeld van het gebeuren hier. Onderdek is het zeker niet rustig. Deze week worden de tussendekken gestraald en geconserveerd. Dat gaat natuurlijk niet zonder lawaai en stof. Een groot contrast met het winterlandschap dat wij hier in Zeeland hebben.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/17/winter-binnen-gelaten/index.xml 17 jan 2013 10:28:49 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/17/winter-binnen-gelaten/index.xmlWat was het gisteren een mooie dag, bijna lente! Weinig wind en het zonnetje erbij. Wat mij betreft mag dit weer zo blijven. Het liefst tot de Clipper weer naar het zuiden vertrekt. Het weerbericht belooft overigens iets anders. Daarom was gisteren de kans om een laagje primer op het schip te spuiten. Na zoveel commentaar over het roestig en zielig beeld van het schip wil ik jullie laten zien, dat er verbetering in komt. De eerste vragen zijn al gesteld of we niet kunnen besluiten een andere kleur aan het schip te geven. Door er gewoon wat proefkleurtjes op spuiten. Rood aan bakboord is ten minste nautisch, maar de grijze kleur aan de andere kant vond de bemanning wat minder. Maar ik kan jullie gerust stellen, het is alleen nog maar de eerste laag primer. Vandaag wordt de tweede laag aangebracht. En als we straks de werf weer gaan verlaten, zal de Clipper weer in de oude kleuren over de zeeën zeilen.    Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/11/begint-op-wat-te-lijken/index.xml 11 jan 2013 14:54:33 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/11/begint-op-wat-te-lijken/index.xmlHet zijn de laatste dagen in het dok. Het laatste ‘vieze’ werk moet afgerond worden voordat het schip de hal ingaat. Dit geldt ook voor de binnenkant van het schip. Het meeste metaalwerk is klaar. Nieuwe doorvoeringen zijn geplaatst. De leidingen worden goed bekeken. Waar nodig worden ze vervangen, zodat later zeker geen lekkages kunnen ontstaan. In het achterschip is alles klaar om de koel- en vriescel opnieuw in te delen, zodat de capaciteit effectiever gebruikt kan worden. Door nieuwe en betere kwaliteit aan isolatie te gebruiken kunnen de koks straks langer verse maaltijden bereiden. Zowel de gasten als de bemanning weet dat zeker te waarderen.  Verder worden verschillende opslagruimtes geoptimaliseerd. Veel veranderingen die op het eerste gezicht niet opvallen, maar voor de crew een hele verbetering zijn. Wat zal het een zegen zijn als men gewoon kan pakken wat nodig is en niet eerst de halve voorraad verplaatst moet worden. En grote uitdaging is ook de elektrische installaties in het schip. Wat was het makkelijk vroeger met een kaarsje of olielampje! Maar in de huidige tijd werkt alles op stroom. De trend gaat steeds meer naar wireless. Ook worden de accu’s beter en kleiner. De twee generatoren aan boord moeten de nodige energie leveren en met kabels wordt de verbinding met de verbruiker gemaakt. Lampjes, stopcontacten, motoren en zelfs de toiletspoeling heeft stroom nodig. Dan praten we nog niet eens over rookmelders en dergelijke sensoren die tot in het kleinste hoekjes van het schip verspreid zijn. Nu moet alles bedacht en gelegd worden. Al gauw moet ook weer met de betimmering begonnen worden en dan zijn de elektrische draden kabels weer moeilijker ten bereiken. Tenzij er wireless oplossingen zijn.  Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/10/overgang-van-slopen-naar-/index.xml 10 jan 2013 15:23:22 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/10/overgang-van-slopen-naar-/index.xmlInmiddels heb ik mijn collega weer afgelost hier op de werf in Vlissingen-Oost. Heel ander werk dan we normaal gesproken op de Clipper doen. Varen en zeilen is hartstikke leuk, maar het is ook heel interessant om zo’n groot project te mogen mee maken. Ongelofelijk wat hier allemaal bij komt kijken. En wat er zoal bedacht moet worden. Zaterdag was een hele spannende dag toen het schip weer het water in ging. Alle gaten, die in de romp waren gemaakt, waren ook weer gesloten. Maar het schip is wel leeg! Alle rondhouten zijn weg, de ankers met ketting liggen veilig opgeborgen en de betimmering zit in een container en kan niet meer worden hergebruikt. Verder is ook zo’n 150 ton ballast uit het schip gehaald, dus het schip is enorm veel lichter geworden. De stabiliteit is daarmee natuurlijk aanzienlijk veranderd. Gelukkig was het rustig weer. Terwijl het achterschip maar 10 cm hoger ligt dan normaal, is de boeg ongeveer 2 m uit het water gekomen. Om 5 uur in de ochtend met hoogwater is men begonnen het dok te laten zakken. De Clipper kwam weer langzaam in haar element. Het was even schrikken toen opeens een grote luchtbel onder de boeg naar de oppervlakte kwam. Zouden ze toch vergeten zijn ergens een gat te dichten? Maar al snel was duidelijk, dat het lucht uit het dok was. Om zo’n drijvend dok te laten zakken, wordt de lucht uit de tanks gelaten. Dan zinkt het vanzelf. Een soort onderzeeër dus. Een uurtje later waren we met de hulp van drie sleepbootjes in het volgende dok. Daar had de werf al een ponton voorbereid met speciale dragers, waar de Clipper op moest komen staan. Heel langzaam werd het water eruit gepompt en met behulp van een laser en een duiker werd gecontroleerd of het schip ook precies in de positie op de constructie zou komen te liggen. Op zondag voer de Clipper vervolgens op het ponton terug naar de oude plek. Nu nog het grove vuile werk zoals stralen en spuiten afmaken. Volgende week worden wielen onder de constructie geplaatst en zal de Clipper een overdekte hal in gereden worden. Het volgende spannende moment.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2013/01/09/klaar-voor-vervoer/index.xml 09 jan 2013 15:30:48 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2013/01/09/klaar-voor-vervoer/index.xmlWaar men op of in het schip ook komt, er wordt gewerkt. De Kalverstraat is er qua drukte niets bij. Zelfs in een kleine ruimte zoals de machinekamer zijn er meerder projecten gaande. Het is daarom voor de planner een kunst om geen werkzaamheden gelijktijdig te laten uitvoeren en daarmee te verkomen dat men elkaar voor de voeten loopt. Terwijl er een te vervangen drukvat aan stukken wordt gesneden, zijn een paar meter verderop twee monteurs bezig om de diesels van de generatorsets te overhalen. Na het lichten van de cilinderkoppen moet er omzichtig worden gehandeld om geen troep als gevolg van andere werkzaamheden in de machine te laten verdwijnen. Over troep gesproken; onderstaand een foto dat een voormalig gast als zoekplaatje zou kunnen beschouwen. Herkent u nog het ladekastje uit uw hut of een houtpaneel van de buitenbar?   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/12/28/kalverstraat/index.xml 28 dec 2012 14:28:55 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/12/28/kalverstraat/index.xmlOnder normale omstandigheden is het weliswaar interessant om het schip droog te zien maar tegelijkertijd heeft het voor een varensman iets onnatuurlijks en daarmee iets onbehaaglijks. In dit geval is het echter prettig het schip in het dok te hebben, want de gaten, die omwille van de werkzaamheden inmiddels in het schip zijn gesneden, maken haar er niet zeewaardiger op.  Een weekje geleden kwamen we droog en het moet worden gezegd dat dit erg vakkundig ging. De dokmeester dirigeerde drie sleepboten zodanig dat het schip vanaf de kade keurig het dok in zwaaide. De handlangers van de dokmeester verstonden hun vak al even goed dus wisten zij -met behulp van lasers en een scherp oog- de Stad Amsterdam netjes boven de bokken en dokblokken te positioneren. Een secuur klusje want naast de dokblokken droog komen te liggen zou desastreus zijn. Het voor de clipper bovenmaatse dok bleek uitgerust met forse pompen die maar 2 uur nodig hadden om het schip helemaal uit het water te lichten. Zo zal het schip blijven staan tot zij in het nieuwe jaar met een herboren onderwaterschip zal worden versleept naar een volgend station in het refit-proces.    Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/12/27/droge-clipper/index.xml 27 dec 2012 13:48:39 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/12/27/droge-clipper/index.xmlVoor het eerst sinds de doop van de Stad Amsterdam gaat de tuigage geheel uit elkaar. Tot nu toe zorgden we ervoor dat eens in de vijf jaar de ra’s op de wal kwamen om grondig geïnspecteerd te worden maar dit keer gaan ook de stengen en het hele staand want eraf. Voor de niet zeiler zijn dat de verlengstukken van de masten, en de staaldraden die alles overeind houden. De ondermasten zijn bij ons schip wit geschilderd en blijven erop, tenzij er een aanleiding opdoemt om ze vooralsnog plat te leggen. Alle rondhouten (ra’s, stengen, giek, gaffel en kluiverboom) worden in een hal grondig geïnspecteerd en overhaalt door onze eigen bemanning. Het aftuigen is op een oor na gevild en is een klusje waar je het hoofd goed bij moeten hebben. Loshalen van delen tuigage waarin je zelf aan het klimmen bent kan hetzelfde effect hebben als het klimmen in een boom waarvan je de takken afzaagt. Je moet niet op de verkeerde tak gaan zitten. Vandaar dat we bij dit project gebruik maken van een bak aan een kraan die met meerdere haken ons kon assisteren bij dit aftuigen. Een extra kermisattractie voor onze bemanning.   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/12/14/lunapark/index.xml 14 dec 2012 14:16:36 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/12/14/lunapark/index.xmlDe masten van de Clipper zijn opgebouwd uit drie delen. De onderste (wit geschilderde) delen noemen we de ondermasten. Erboven staan de marsstengen en daarboven weer de bramstengen. De ondermasten steken door de dekken en worden gestut tot op de kiel om een zo solide mogelijk tuig te garanderen. Bovenop de kiel en terzijde ervan liggen broodjes lood ten behoeve van de stabiliteit. De ballast, zogezegd. Om de stutten van de ondermasten goed te kunnen inspecteren moet het ballast hieromheen worden verwijderd. Om de binnenzijde van de romp weer goed te conserveren moet zelfs alle ballast worden verwijderd. Die activiteit is nu aan de gang. De ballastblokken worden van de kiel en het vlak afgehaald en bovenop het onderdek gestuwd door een ploeg mannen die veel respect verdienen. De ruimte waarin de ballast ligt opgestapeld is leeg op zijn hoogst een meter, dus kan men zich voorstellen wat een hels karwei het is om met de hand 120.000 kilo lood te verplaatsen. Toch lijken de mannen er niet onder te lijden, ze blijven lachen.   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/12/10/loodzware-klus/index.xml 10 dec 2012 16:07:21 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/12/10/loodzware-klus/index.xmlAlle ra’s zijn van het schip. We mogen de Clipper geen 3 mast volschip meer noemen. In aanblik heeft het nu alles van een driemast schoener. Al ziet het er nu al voor ons gevoel erg mager uit, binnen twee weken rest er bovendeks weinig meer dan drie witte stompjes en is de onttakelde dame klaar om in het droogdok te gaan. Veel buitenwerk aan boord van het schip is bekleed met teakhouten panelen, of beter gezegd, was bekleed met panelen. De gebroeders Hop, hofleveranciers voor de Clipper waar het houtwerk betreft, zijn druk doende de oude panelen te verwijderen voordat er nieuwe worden aangebracht. Hoe aardig de oude teakbekleding er aan de buitenzijde nog uit ziet, tussen het staal en het hout is als gevolg van vocht een vegetatief cultuurtje ontstaan. En daar moeten we vanaf.  Als hart van ons schip wordt vaak de buitenbar gezien en eerlijkheid gebied te bekennen dat het wel een erg geliefde plek is onder opvarenden. Op dit moment is het na het wegnemen van het hout met recht een buitenbar. Erg veel buiten en al evenveel bar… en boos.   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/12/10/buiten-bar/index.xml 10 dec 2012 14:56:59 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/12/10/buiten-bar/index.xmlHet breekwerk gaat gestaag verder. De aankleding van de clipper wordt deels naar de vuilcontainer verwezen om ooit op verbeterde wijze weer aangebracht te worden. Zo ver is het helaas nog niet. Intussen hebben de gebroeders Hop met twee collega’s een aanvang gemaakt met het verwijderen van de dekplanken op het foksel. Dat gaat niet bepaald gemakkelijk want het zit zo hier en daar behoorlijk vast. Zo hier en daar, want er zijn ook genoeg plaatsen waar buiswater een weg gevonden heeft op plaatsen onder het Iroko dek. Hoewel het sloopwerk doorgaans een troosteloze aanblik geeft, levert het soms ook wel een mooi plaatje op. Onder de panelen van het dekhuis bleek ruim twaalf jaar geleden een artistiek aangelegde timmerman met een kitpistool aan de gang te zijn geweest.   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/12/05/hippe-clipper/index.xml 05 dec 2012 12:02:02 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/12/05/hippe-clipper/index.xmlHet schip wordt er allerminst fraaier op, op dit moment. Het kan ook niet anders. Eerst moet het oude verwijderd worden voordat het nieuwe erin komt. Meer dan de helft van de ra’s zijn inmiddels verwijderd. De Clipper is daarmee geen klipper meer en wanneer we aan dek de ooit karakteristieke houten panelen als spaanders teak zien liggen boet haar charme nog meer in.  Eenmaal onderdeks blijkt de afbreuk in een nog verder stadium dan buiten. In bepaalde compartimenten heeft de voormalige accommodatie nu alles van een vrachtruim en biedt ondergetekende in fantasie een ruime kapiteinshut met salon.  De bergen puin die het schip inmiddels hebben verlaten, maken het schip aanzienlijk lichter en dat is goed zichtbaar. De streep aangroei op de waterlijn wordt met de dag breder. Als kapitein ben je blij dat gelijktijdig ook tuigage van het schip wordt gehaald want in de geschiedenis ging er in de haven, na het lossen van de vracht nog wel eens een zeilschip plat als gevolg van stabiliteitsverlies…. even niet aan denken….   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/11/28/als-een-blaas-op-het-wate/index.xml 28 nov 2012 13:06:23 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/11/28/als-een-blaas-op-het-wate/index.xmlDe Clipper ligt alweer een week in Vlissingen en zal daar tot in mei volgend jaar blijven. Om wat betreft de locatie preciezer te zijn bij de scheepswerf “Scheldepoort”. Op twaalf jarige leeftijd blijkt het schip meer te vragen dan om een verflaagje hier en daar alleen. De Stad Amsterdam kan 100 jaar of ouder worden maar niet alle in- en aangebouwde elementen hebben die levensduur dus is het noodzakelijk dit op orde te brengen om haar minimaal een nieuw decennium verantwoord de wereldzeeën te laten bevaren. Alle gastenhutten en aanliggende techniek zullen worden vernieuwd. Onder andere, had ik eigenlijk moeten zeggen. Zover zijn we natuurlijk nog niet. Daarvoor zal eerst de oude betimmering moeten worden verwijderd. Om dit efficiënt te kunnen doen zijn er aan weerszijden van de romp ter hoogte van het betreffende dek gaten uitgesneden waardoor het afgeschreven materiaal rap kan worden afgevoerd. Het overtollige belandt via breekijzer en het gapende gat op een transportband om tenslotte in een enorme container te belanden. Het begin van een enorme transplantatie, zogezegd….   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/11/26/clipperchirurgie/index.xml 26 nov 2012 16:36:17 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/11/26/clipperchirurgie/index.xmlEen week lang verhuizen! Wie dat al eens heeft gedaan, weet wat dat voor een klus is. En hoe langer je op een plek gewoond hebt, hoe meer je hebt verzameld. 12 jaar is een lange tijd om spullen te verzamelen. Na 12 jaar wordt de Clipper weer eens goed opgeknapt en dat is de reden, dat het hele schip leeg moet. Erbij komt dat we een heel hotel moeten leeg halen. Glazen, boorden, schalen, maar ook lakens, kussens en handdoeken. Je staat echt verbaasd hoeveel op zo’n schip past.  Maar in tussen heeft bijna alles al een nieuw plekje gekregen. Het schip is leeg! Alles is of in het kantoor of in een container opgeborgen. Onze diepgang voor is van 4.75 m naar 4.28 m teruggelopen. Vandaag is men begonnen met het weghalen van de betimmering in hutje 3, 4, 5 en 6. Daar komen morgen grote gaten in de romp zodat men direct naar het tweendeck kan lopen, zonder door de entree te hoeven gaan. Eén kant om alles erin te brengen wat men nodig heeft en via de andere kant kan alle sloopafval  er weer uit.  Onze crew is druk bezig met het aftuigen. De eerste ra’s zijn al op de grond, waar ze gestript worden, voordat ze de hal in gaan voor groot onderhoud. Onze crew is wel gewend om in de masten te werken, maar normaal gaan we rond deze tijd naar het zuiden, richting de warmte. Nu is het belangrijk om een dikke jas en handschoenen aan te doen. Tot kort voor de kerst moet alles weggehaald zijn, want dan gaat het schip het dok in. Laten we hopen, dat het weer nog een tijdje goed blijft.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/11/26/verhuizen/index.xml 26 nov 2012 16:06:36 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/11/26/verhuizen/index.xmlDe laatste 330 mijlen van onze tocht van Istanbul naar Vlissingen liggen nog voor ons. Met een stormachtige noordwesten wind zijn we de afgelopen 2 dagen over de Atlantische oceaan naar het noorden gezeild. Met een knik in de schoot konden we met de ruimende wind net het Engelse kanaal in zeilen. Wat een genot om na al die mijlen weer eens zonder motor vooruit te komen. Intussen zijn ook de laatste korte broeken verdwenen. Iedere dag ietsje kouder is minder stimulerend, maar de culinaire kunsten van onze kok Simon maken het weer goed. De truien en petten zijn uit de plunjezak gekomen en hoe dichter we bij Nederland geraken, hoe meer we het Nederlandse weer voelen. Dit was voor dit jaar het laatste weekend zeilen. En daar hebben we dan ook met volle teugen van genoten. Nog een laatste keer 5 m zwel, nog een laatste keer 35 knopen wind en nog een laatste keer 30° helling voordat we overmorgen zullen aanleggen in Vlissingen. Daar moet ik nog even van genieten moet Dan gedacht hebben, want hij was niet van het roer weg te slaan. Maakt ook niet uit want ‘na regen komt ook weer zonneschijn’ en na een interessante en uitdagende werfperiode volgen ook weer mooie, nieuwe reizen.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/11/13/het-laatste-weekend-zeile/index.xml 13 nov 2012 16:26:23 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/11/13/het-laatste-weekend-zeile/index.xmlIntussen zijn we al bijna Cap Finisterre voorbij. Een mooie noordoosten wind heeft ons snel naar Cabo del Sao Vincente gebracht. Helaas gaat het vanaf die positie dan zo’n 400 mijl direct naar het noorden tegen de Portugese Noord in. Dit is een voorheersende wind langs de kust van Portugal -soms wat sterker, soms wat zwakker- die, zoals de naam het al zegt, vooral uit het noorden waait. Achteraf zijn we vrij goed opgeschoten. Heel dicht onder de kust viel de tegenwind wel mee en bij het begin hadden we zelfs nog een zonnetje. Ideaal om nog wat onderhoud aan het houtwerk te doen. Omdat het schip straks gedurende de hele winter in de werf is en daar grote onderhoudsbeurt zal ondergaan, is het niet zinvol om onderhoud te plegen aan onderdelen waar straks toch aan gewerkt wordt. Zo hebben we de regenachtige dagen gebruikt om de crew op te leiden voor het tuigproject. Alle ra’s en topmasten naar beneden halen is nog tot daar aan toe, maar alles moet straks ook weer gemonteerd worden. Om  het straks spoedig en efficiënt te laten gebeuren, zijn we nu al aan het oefenen. Het is heel verstandig om een staaldraadwindsel al een paar keer gemaakt te hebben, zodat het straks in de mast in een storm ook houdt. De motor mag nu nog wat uurtjes aan de bak, voordat hij straks een grote rustperiode krijgt. Als het goed is gaan morgen ook weer de vierkante zeilen bij. Alleen om bij de werf langszij te gaan, zal de motor dan nog een keer kort worden bijgezet, is de bedoeling. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/11/09/voorbereiden-optuigen/index.xml 09 nov 2012 15:34:46 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/11/09/voorbereiden-optuigen/index.xmlDe laatste dag in de Middellandse zee. Vanavond passeren we Gibraltar en gaan we een kijkje nemen op de Atlantische oceaan. Het weer is intussen weer wat rustiger, maar de stroming wordt wel steeds sterker. Met 2 knopen stroom tegen kost ons dit op een etmaal bijna 50 mijl in afgelegde afstand. Omdat door de zon meer water verdamt dan de rivieren aanvullen, wordt de Middellandse Zee met het water van de Atlantische oceaan constant aangevuld. Door het verdampen van het water wordt het zoutgehalte ook veel hoger. Het zwaardere zeewater stroomt op de zeebodem weer terug de veel diepere Atlantische Oceaan in. Dit betekent dat aan de oppervlakte nog meer water aangevuld moet worden. Zo’n 1,5 miljoen kubieke meter water stroomt per seconde de Middellandse zee in. Dit is 1200 keer meer dan wat de Niagara watervallen passeert. Als onderzeeër zou je nu gaan duiken en lekker van het ‘stroompje mee’ genieten. Ons rest niets anders dan met een westelijke koers er tegen in te varen en af te wachten tot we de Straat van Gibraltar gepasseerd zijn en op een neerstroom langs de Spaanse kust richting Cap Sao Vincente een beetje mee te kunnen liften. Zoiets als een kleine pauze voordat we ons blootstellen aan de afbuigende tak van de Golfstroom en de Portugese Noord. Dus nog een beetje geduld en hopen dat we over een week zo’n stijve bries uit het zuidwesten hebben, zoals die nu in Nederland waait. Dan vliegen we met de Clipper door het Engelse kanaal. Maar nu genieten wij nog van de prachtige zonsondergangen en -opgangen hier in het warme zuiden.    Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/11/05/tot-ziens-middellandse-ze/index.xml 05 nov 2012 15:59:58 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/11/05/tot-ziens-middellandse-ze/index.xmlNadat we weer een rustig dagje de goede kant uit gezeild zijn, hadden we vanochtend toch weer een kleine tegenslag. In plaats van de verwachte windkracht 6 op de kop, kregen wij weer zware buien met windkracht 8-9 over ons heen. Het blijft gewoon de Middellandse Zee. Of er is geen wind of het waait de ‘stront van de dijk’. Alleen jammer dat waar wij heen willen nu net de wind vandaan komt. Maar het leven aan boord gaat gewoon door. Sinds dagen hebben wij al vogels aan boord. Twee blijven ons bijzonder trouw. Het lijkt wel of ze met ons terug naar Nederland willen. Robin en Paul horen al bijna bij de crew. Vanochtend moest Michael (1ste stuurman) de verdwaalde Paul van het lower deck gaan redden. Naast de dagelijkse werkzaamheden zijn we alle kasten aan het leeg halen en in verhuisdozen   pakken. Straks in Nederland gaan we een grote onderhoudsperiode tegemoet. Niet alleen het hele tuigage wordt neergehaald en in een loods grondig onderhouden, ook alle cabines worden gedemonteerd en opnieuw in gericht om het schip weer klaar te maken voor de komende tien jaar. Daarnaast wordt de brug heringericht. Nieuwe eisen in de scheepvaart maken dit noodzakelijk. Ook komt er wat digitale apparatuur bij. De papieren zeekaart en sextant blijven wij overigens wel aan boord houden. Wie weet gaat de flessenpost in de toekomst met een memoriestick in de fles in plaats van een rolletje papier verstuurd worden. Dit jaar dus geen Cariben, maar daarvoor in de plaats gaan we in zomer van 2013 weer met een frisse Clipper mooie reizen maken en nieuwe avonturen beleven.    Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/11/01/nu-en-de-toekomst/index.xml 01 nov 2012 15:08:56 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/11/01/nu-en-de-toekomst/index.xmlHet weer wordt weer langzaam rustiger. Na 36 uur heeft de storm vanochtend zijn hoogte punt bereikt. Windkracht 9 hebben we al vaker mee gemaakt en is dus ook geen probleem voor het schip. Het is alleen jammer als je er tegenin moet. Een etmaal van wind tegen, waar wij ons op ingesteld hadden, loopt toch tot het dubbele uit. De eerste avond, toen de wind begon aan te wakkeren, hebben we heerlijk genoten van mooi zeilen. De wind was flink toegenomen tot een dikke 7. Aan de wind richting Sardinië op een nog vlak zeetje met niet al te veel zeilen op voor de nacht, waren we voorbereid op een nacht en een dag lekker zeilen. We speculeerden al hoeveel mijlen we gingen goed maken. Kort na middernacht brak de webbing van de fokkeschoot. De blauwe wacht lag net wel of nog net niet in bed, maar moest nog een keer opkomen. Het zeil moest geborgen worden voordat er nog meer kapot zou slaan. Even later was het brilijzer nog steeds op de plek, waar de schoothoek de hele avond al gezeten had. Intussen wisten de weerprofeten ook te vertellen, dat zij zich toch een beetje vergist hadden. De westen wind hield wat langer aan en ging ook nog wat toenemen. Afgelopen nacht kwam de kust van Tunesië dichterbij. Omdat de wind intussen naar het noordwesten geruimd was, zouden we bij een overstag manoeuvre alleen maar weer verder naar het noordoosten terug zeilen. Daarom heb ik besloten de motor te starten en de laatste uurtjes met de kop in de wind zachtjes verder naar het westen te varen. De rode wacht maakte de meeste wind mee en kon naar 4 uur slechts 0,9 mijl westwaarts boeken. Maar iedere storm gaat weer over en het lijkt er dan ook op dat vannacht iedereen weer eens een goede nachtrust krijgt.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/31/storm/index.xml 31 okt 2012 16:45:35 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/31/storm/index.xmlGlad als een spiegel en dat midden op zee; geen land te verkennen. Het dichts bijzijnde land is 3 kilometer onder ons. De Ionische Zee laat zich van haar beste kant zien. Echter, onze droom van heerlijk naar Sicilië zeilen was hierdoor wel vrij snel uitgedroomd. Maar als we dan toch wat diesel moeten gaan verstoken, dan heb ik het liever zo –windstil- dan dikke wind op de kop. Dit schiet ook met ‘zachtjes vooruit’ lekker op. Gistermiddag hebben we van de rustige zee gebruikt gemaakt om onze wekelijkse veiligheidsoefeningen uit te voeren. Toen alles weer opgeruimd was, hebben we het schip gestopt en even van een bad in zee genoten. Altijd weer een raar gevoel voor velen om in de zee te springen wanneer het water zo diep is.  Hier dus nog heerlijk weer terwijl mijn moeder me vertelde dat vandaag het in de bergen was begonnen te sneeuwen. Ook hier gaat het weer veranderen. Het zelfde lage drukgebied, wat het aan de noordkant van de Alpen laat sneeuwen, brengt ons een krachtige Mistral tot aan de kust van Tunesië. Het volgende etmaal zullen we niet veel mijlen in de juiste richting kunnen maken. Met een slag over bakboord naar het noorden in de komende nacht en morgen over de ander boeg naar het zuiden hopen we weer in rustiger weer terecht te komen.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/31/rustiger-weer/index.xml 31 okt 2012 16:04:20 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/31/rustiger-weer/index.xmlIn tussen zijn we al weer 2 dagen onderweg. Maandagochtend gingen de trossen los. Dit wordt de laatste reis van dit jaar voor de Clipper. Als we volgende maand in Nederland aan komen, gaat het schip direct naar de werf voor een grote onderhoudsbeurt. Toeterend en zwaaiend namen we afscheid van de achtergebleven bemanning. Nog voor de laatste keer een blik op de Blauwe Moskee, alvorens we de Marmaranse Zee opvoeren. Helaas passeerden we de Dardanellen in het donker. Heftige bliksem gaf af en toe wel wat zicht op het vestingwerk dat wederzijds aan deze nauwe toegang is gebouwd. De afgelopen twee nachten zaten vol met onweersbuien. Indrukwekkend al deze bliksem aan de hemel. Stortbuien alsof je ergens door een waterval aan het varen bent. Maar gelukkig is de wind ons goed gezind en leggen wij zo’n mijl of 10 per uur af. Dit is zeker een mooi begin van zo’n lange reis. 3200 mijl is berekend voor deze reis. 25 dagen op zee zonder een tussenstop gaan we proberen te halen. Een hele uitdaging voor de kok. Wij hopen op de laatste dag nog steeds zo verwend te worden als we nu al gewend zijn. De voorraadkasten zijn gevuld en ik ben ervan overtuigd dat wij geen scheurbuikgevallen zullen registreren voordat wij weer aanmeren. En als de windgoden ons goed gezind zijn, moet het ook mogelijk zijn met het laatste beetje brandstof  de haven nog binnen te lopen. Kortom, een uitdagende reis op verschillende vlakken. Gelukkig is het weer intussen wat opgeklaard. Op het moment hebben we het zuidelijkste puntje van onze reis bereikt. Zuidelijk van Peloponnesos gaat onze koers vervolgens naar het westen, richting Sicilië. Een kleine oversteek van 350 mijl tot er weer land in zicht is. Laat ons hopen dat wij nog een flink stukje kunnen zeilen. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/25/en-route/index.xml 25 okt 2012 14:14:34 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/25/en-route/index.xmlVandaag is de laatste dag in Istanbul. Morgen gaan de lijnen los en zal de Clipper terug zeilen naar Nederland. Na het mooie en drukbezochte progamma in deze metropool helemaal in het zuidoosten van Europa, verlopen de laatste twee dagen rustig met de voorbereidingen voor de terugreis. Zaterdagavond was de gelegenheid om met de hele crew een gezellige avond te hebben. Zo dicht bij de oorsprong was het duidelijk dat de sfeer richting ‘1001 nachten’ ging. Op de bazaar in de stad zijn voor weinig geld genoeg attributen te vinden. Voor Kadi tot buikdanseres waren alle soorten van kleding aanwezig. Vandaag nog de laatste loodjes en morgen vertrekken we richting Nederland. Het uitgangspunt is dat we ongeveer 3200 mijl zonder tussenstop gaan varen. Vooral tijdens het eerste gedeelte tot het zuiden van Griekenland verwachten we heerlijk te kunnen zeilen en het laatste stuk in het Engelse kanaal zal ook geen problemen opleveren. Voor de Middellandse Zee hopen we op een leuk bakstag briesje, ook al is de kans hierop gering. In ieder geval staat de Clipper weer een leuke reis te wachten. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/22/laatste-dag/index.xml 22 okt 2012 16:00:27 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/22/laatste-dag/index.xmlNiet alleen voor de Clipper is het de eerste keer in Istanbul, ook ik ben nog nooit eerder aan dit einde van Europa geweest. Richard heeft de verantwoording over het schip weer aan mij overgedragen. In het kader van 400 jaar handelsbetrekkingen met Turkije is het schip hier naar toe gezeild. Mode, architectuur en kunst worden hier gepresenteerd. Een unieke modeshow was georganiseerd die gebruik maakte van de combinatie van het havengebouw, de kade en het schip. Een bewijs dat de Clipper geschikt is voor een groot palet van verschillende activiteiten. Niet alleen de uitvoerende partijen en de genodigde gasten bewonderden dit spektakel hier in Istanbul, maar ook de crew vond het een leuke afwisseling. Gisteravond was de laatste receptie van de gemeente Amsterdam. De burgermeester persoonlijk bedankte de hele crew voor de inzet en service die we hier met de Clipper Stad Amsterdam geboden hebben. Na een laatste foto met iedereen voor de slogan van Amsterdam, is het rustig geworden aan boord en is men begonnen met opruimen. Vandaag bezoekt Randstad ons weer en ik verheug mij al op de avondtocht door de Bosporus, op de grens van Azië en Europa. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/19/i-amsterdam/index.xml 19 okt 2012 16:47:24 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/19/i-amsterdam/index.xmlMet een geschat inwoneraantal dat vrijwel gelijk is aan dat van ons hele land valt Istanbul een enorme metropool te noemen. Het is dan ook overal druk. Op de weg, in de stad, op het water. Het bruist. Het zuidelijke temperament in Istanbul spatte er gistermorgen tijdens het afmeren goed vanaf. Op voorhand had men voor ons een soort halve ligplaats in gedachten waar ondergetekende om meerdere redenen bezwaren tegen aantekende. Dit leidde tot een vurige discussie tussen betrokkenen die we vaker in de landen rond de Middellandse Zee meemaken. Uit het Turks konden wij natuurlijk niets opmaken. Daarom besloten we uiteindelijk zelf de manoeuvre maar af te maken. Kort erna waren we getuige van iets dat we thuis ook niet vaak te zien krijgen, maar het genot zal zijn van de bankovervaller die een wilde achtervolging vreest omwille van zijn buit. Een politieauto naast het schip bleek alleen duwend in beweging te krijgen. Ook na dit duwen hebben we geen pk’s meer horen ronken, het bleef bij 3 mk. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/19/nieuw-constantinopel/index.xml 19 okt 2012 16:03:23 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/19/nieuw-constantinopel/index.xmlOp onze reis van Athene naar Istanbul lijkt de wind ons niet altijd even gezind, hoewel we gezien de heersende winden om deze tijd van het jaar niet zouden mogen mopperen. De noordenwind zou ons nu om de oren kunnen loeien maar al staat de wind op kop, het is niet veel. Gelukkig kunnen we tegenwoordig met behulp van goede weerberichten altijd wel weer wat puzzelen zodat er op de reizen gezeild kan worden. Zo ook deze reis. Daar waar het echt niet kan, levert het varen door Griekse eilanden genoeg afleiding om het niet saai te laten worden aan boord. Op moment van schrijven zijn we met een gezelschap onderweg dat deze reis in een cruise-modus beleeft. Een luxe manier van reizen waarbij zeilen, zwemmen, passagieren aan de wal en georganiseerde excursies op eilanden elkaar afwisselen. Aegina en Mykonos kunnen we alweer afvinken en Limnos heet onze bestemming van vanmiddag. De bezienswaardigheden daar zullen voor onze gasten de ‘highlights’ van morgen vormen. Gisteren bestond het hoogtepunt uit een pittig stukje zeilen onder de kusten van de eilanden Tinos en Andros. Een alleskunner, die Stad Amsterdam….. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/12/griekse-archipel/index.xml 12 okt 2012 15:42:35 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/12/griekse-archipel/index.xmlDe Clipper ligt weer veilig afgemeerd te Athene en daarmee is een mooie reis ten einde gekomen waarin alles behalve overmaat centraal stond. Twee dagen geleden moest het topje van de mast omgeklapt worden om onze kruiphoogte aan te passen aan een door de Clipper te passeren brug. Deze brug laat volgens opgave maximaal 45 meter hoge schepen passeren dus de wetenschap dat ons masttopje 46 meter en 85 centimeter boven water toornt, maakte deze modificatie noodzakelijk. Gisteren kondigde zich de uitdaging aan waarnaar de meeste opvarenden al lang hadden  uitgekeken; het Kanaal van Korinthe. Dit geschiedkundig interessante kanaal verkort de reis naar Athene voor schepen die uit het noordwesten komen en die zodoende de Peloponnesos letterlijk kunnen omzeilen. Men moet de beperkte breedte van het vaarwater daarbij wel voor lief nemen. Met onze rompbreedte van 10.50 meter nemen we vrijwel de helft van het vaarwater  op het smalste punt van deze kloof door het landschap in. Een halve dag geleden meerden we af in Pireaus, de haven van Athene. Naar Mediterrane gewoonte  moest dat in de laag gebeuren; voor ten anker en met het achterschip naar de kade. De ligplaatsen aan weerszijden van de Clipper waren bij aankomst al bezet door glimmende megajachten dus ook vandaag werd de precisie van schip en bemanning weer op de proef gesteld. Dat is op zich wel een uitdaging maar we zijn intussen toch wel weer toe aan een zee van ruimte, om maar in gepast jargon te blijven. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/09/griekse-greppel/index.xml 09 okt 2012 16:50:34 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/09/griekse-greppel/index.xmlDe Ionische Zee ligt alweer voor een groot deel in ons kielzog en zou Siracusa niet zo mooi zijn geweest, dan waren we de laatste haven alweer lang vergeten. De wind is te mooi om de gedachten te laten afdwalen naar land dus laten we de genoemde stad nu maar in onze herinnering opnemen. Eenmaal op zee konden de toppen worden vol gehangen met canvas om de clipper met een gezapig gangetje naar Griekenland te duwen. Soms wat meer, soms wat minder maar tot vanavond was de wind altijd nog goed genoeg om de machine koud te laten. In gesprek met een gast, die wat langer aan boord is, openbaarde zich een conclusie die voor mij altijd weer klinkt als ‘de uitvinding van een wiel’. Zeilen is een manier van reizen die in essentie anders is dan elke andere vorm van reizen. Voor velen is reizen het middel om een bestemming als einddoel te bereiken. Maar zeilen wordt ook onder onze gasten vaak ervaren als het doel op zich. Een bestemming is slechts een middel om het doel te rechtvaardigen…..  Sorry, Athene. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/03/op-weg-naar-athene/index.xml 03 okt 2012 14:33:45 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/03/op-weg-naar-athene/index.xmlOm de reis langs het noorden van Sicilië te laten plaatsvinden, bleek achteraf een prima beslissing. Tot gistermorgen vroeg kon het schip onder zeil blijven en daarmee bleef er maar een klein dagje onder machine varend over. En dat laatste over vlak water. De wind was op. Dit was te voorzien maar allerminst erg tijdens onze laatste volle dag op zee. Daar waar men zich op had verheugd, kon met volle teugen van worden genoten. De Liparische eilanden bij ochtendgloren, een zwemstop op het heetst van de dag en de Straat van Messina bij ondergaande zon. Je kunt het minder treffen. Sinds vanmiddag liggen we afgemeerd te Siracusa, een stadje met een rijke historie. Het oude centrum ligt op een schiereilandje, dat in de oudheid overheerst werd door Korintiërs. Uit die tijd stamt nog een bouwwerk dat centraal in de oude stadskern prijkt: de tempel van Apolo. Dit godshuis veranderde tijdens de overheersing door de Arabieren in een moskee. Met de komst van het christendom -in de voetsporen van de apostel Paulus- werd de tot moskee omgebouwde tempel uiteindelijk een kerk. Vanaf het schip is er een stukje van dit bouwwerk boven de oude geveltjes nog te zien. Vanuit welke religieuze invalshoek ook gezien, op de foto moet toch waar te nemen zijn dat we op een gezegende plek liggen….. zelfs voor een atheïst. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/10/01/siracusa/index.xml 01 okt 2012 15:10:03 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/10/01/siracusa/index.xmlDe in het laatste artikeltje beschreven hoop is vervuld. Sinds 3 dagen zijn we onder canvas en kunnen we nu al zeggen dat we ten minste het grootste deel Middellandse Zee hebben kunnen zeilen. Dat is op zich al een unicum op dit stuk water, want als hier al wind staat wordt deze zelden veroorzaakt door grote druksystemen maar meestentijds door kleine, lokale effecten. In meteorologisch opzicht gedraagt deze Mediterrane plas zich als een grote landmassa wat op zich niet vreemd is gezien de grote continentale aardmassa’s die het insluiten. De kortste weg naar onze bestemming leidt tussen Tunesië en Sicilië door, maar de wind noopt ons een omweg van 60 mijl te kiezen. Door dit ongemak voor lief te nemen kunnen we langer zeilen en wanneer we onder machine verder moeten kunnen we daarbij harde wind op kop vermijden. Zuid van Sicilië zouden we aan pittige tegenwind niet ontkomen. Onze gasten leken vanavond niet erg teleurgesteld tijdens mijn mededeling dat we een omweg gaan maken. Buiten dat er langer kan worden gezeild zijn Stromboli en Straat van Messina ‘highlights’ die we dan hierdoor maar mooi even meenemen. Soms doet de wind toch leuke dingen…. als hij er staat. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/09/27/noord-van-sicilie/index.xml 27 sep 2012 11:41:01 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/09/27/noord-van-sicilie/index.xmlHet vorige stukje heette “blakke oceaan”, dit zou “blakke Mediterranee’ hebben kunnen heten. Er veranderde maar weinig de afgelopen dagen. De Atlantische kust van Portugal, de Golf van Cadiz en vervolgens de Middellandse Zee dwongen de zeilen in een ‘harbour furl’ te houden. Er zou anders helemaal geen voortgang meer geboekt worden. Na het eiland Alboran achterlijker dan dwars te hebben gepeild, lieten zich pas de eerste rimpelingen op het water zien. Zat van het motoren en met veel optimisme werd het doek onder de seizingen vandaan gehaald om bij de eerste de beste zucht gezet te kunnen worden. Dat laatste gebeurde dan ook, ergens rond het middaguur. Maar de machine kon pas tot enkele uren geleden het zwijgen worden opgelegd.. Het is vandaag zondag op zee dus naast de regulaire wachten was er voor de bemanning iets meer tijd voor ontspanning. De slappe wind en vrije tijd daagden uit tot het creëren van luxe vergelijkbaar met grote cruisekastelen. Dus lag een lounge-deck en een whirlpool erg voor de hand tijdens de creatieve invallen van gasten en bemanning. Hoe leuk ook op zo’n slappe zondag, de komende werkweek hopen we toch iets minder cruiseschip en wat meer zeilschip te zijn. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/09/24/cruiseclipper/index.xml 24 sep 2012 15:38:01 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/09/24/cruiseclipper/index.xmlRuim 1500 mijl liggen, sinds ons vertrek uit Leixoes, nog voor de boeg en de genoemde havenplaats bij Porto weer in het zog. Een deel van de opvarenden is uitgezwaaid, nieuwe gezichten zijn verwelkomd, er is diesel gebunkerd en ‘stores’ zijn ingenomen. Onder deze proviand zit wel eens een exoot, getuige bijgaande foto. Om de juiste proporties weer te geven; chef-kok Melvin is 198 centimeter lang! Gehuld in potdichte mist voeren we gisteren de haven uit. Dus wij lieten -bij een scheepslengte zicht- de radar als blindengeleidehond voor ons spelen. Buiten vijftig vadem water trok de rook op zodat de zon kans kreeg het ons aangenaam te maken. Wind bleef uit maar ook nu is er nog steeds van blakte sprake. Aeolus laat volgens de laatste vooruitzichten de komende nacht zijn werk ook zeker nog over aan Caterpillar, wanneer we Cabo Sao Vicente ronden en de Golf van Cadiz in draaien. Dat bood vandaag de gelegenheid onze nieuwste gasten met het openteren kennis te laten maken. Allereerst een enorme attractie voor een ieder die geen vrees voor hoogte kent, maar het kan ons ook goed te pas komen wanneer zeil opgedoekt of van seizingen ontdaan moet worden. Het valt te hopen dat van het laatste morgen weer sprake kan zijn…   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/09/24/vlakke-oceaan/index.xml 24 sep 2012 15:05:49 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/09/24/vlakke-oceaan/index.xmlSinds vandaag staan er vier cijfers voor de komma op het log. Er resten ons nog maar een goede veertig mijl naar Leixoes, wat de eindbestemming van deze reis zal zijn. Dat is kort genoeg om de laatste nacht comfortabel achter het anker door te brengen. Hoewel, de deining van de oceaan laat het schip nog behoorlijk rollen. Morgen in de namiddag hopen we de havenstad bij Porto binnen te lopen en is daarmee de reis ten einde. Daar nemen we afscheid van de gasten, uitgezonderd van een klein groepje dat met ons verder reist de Middellandse Zee in. Het leeuwendeel gaat via de lucht binnen een dag weer naar huis. Tegen de tijd dat de passagiers moeten ontschepen, voltrekt zich meestal weer hetzelfde fenomeen. Op het moment dat de gasten elkaar onderling beter beginnen te leren kennen en er een gezellige sfeer aan boord ontstaat, is de reis bijna ten einde. Een goede graadmeter van deze stemming is het aantal lachsalvo’s per tijdseenheid. Aan lachen was de afgelopen dagen geen gebrek en zeker niet onder de leden van het ‘leugenbankje’, zoals een opvarende het illustere groepje bestempelde. Maar ik moet uit eigen ervaring toegeven dat de combinatie van gepensioneerde artsen en dito zeevarenden goed is voor een boel lol. Bijgaande foto illustreert de harde kern van het gezelschap, waarbij ik kan verzekeren dat de ex zeelui niet een, door de artsen voorgeschreven, medicijn aan het innemen zijn.   Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/09/19/leugenbank/index.xml 19 sep 2012 15:25:40 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/09/19/leugenbank/index.xmlNadat we zeilen en motoren hebben moeten afwisselen op de Noordzee en het Engelse kanaal, ervaren we dat het in de Golf van Biskaje helaas niet veel anders is. Hier echter niet door wind op de kop, maar door vooral een tekort aan wind. Eenmaal Ile d’Ouessant gepasseerd lijkt de Biskaje op de weerkaartjes een windstille vlakte door gebrek aan isobaren. Vandaar dat gisteren nogal wat diesel moest worden verstookt om nog enige voortgang te hebben totdat in de avond een licht briesje kwam opzetten. Het schip mocht weer onder vol tuig en de schroef kon worden gestopt. Tijdens de voormiddagwacht werd de clipper in een zondags pak gestoken, drie lijzeilen aan de voortop. Buiten de mooie aanblik leverde het een extra halve mijl in scheepssnelheid toen zeven en halve knoop op het log af te lezen viel. Een van onze gasten, een voormalig koopvaart kapitein, merkte terecht op dat die snelheid bij zo’n 9 a 10 knopen wind aan dek toch wel echt erg snel is. Het blijft een klipperschip! Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/09/17/lichte-briesjes/index.xml 17 sep 2012 13:12:35 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/09/17/lichte-briesjes/index.xmlHet kanon mocht er vanmorgen even weer aan te pas komen. Niet om een watersportbeurs luister bij te zetten, maar om naar een collega te salueren. Voor dag en dauw liepen we de bark Europa op om hem onder de Isle of Wight voorbij te gaan. We vonden het meer dan de moeite waard ze met wat kruit goede vaart toe te wensen. Ondanks dat hun AIS verraadt dat de eerstvolgende bestemming net als die van de Clipper in Portugal ligt, is hun reis zeer ambitieus. Samen met de driemast topzeilschoener Oosterschelde en de logger Tecla vaart de bark de wereld rond en dat is natuurlijk de ultieme droom van elke zeeman op een zeilschip. Toegegeven, wij waren in 2009/2010 al aan de beurt maar toch….. Nog steeds, wanneer men ondergetekende vraagt wat voor de kapitein van de Stad Amsterdam dan nog mooier is dan een reis om de wereld, kan hij niets beters bedenken dan het antwoord; “nog één” Europa, Tecla en Oosterschelde: behouden vaart!!! Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/09/14/360-lengtegraden-voor-de-/index.xml 14 sep 2012 11:47:26 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/09/14/360-lengtegraden-voor-de-/index.xmlGisteren heeft de Clipper de watersportbeurs weer verlaten en inmiddels bevinden we ons weer op hartje Noordzee. De beurs kende prachtige nazomerdagen die zowel de bezoeker als bemanning welkom waren. De evenementen aan boord worden daarmee nog aantrekkelijker en de werkzaamheden aan het schip tien keer prettiger om uit te voeren. Hoewel het weer zo zomers oogde, waren we ons er wel van bewust dat we op de drempel van zomer naar herfst leven. Dit betekent dat de zwakste zeilen vervangen moeten worden voor steviger doek. Een fok, zo oud als ons schip kwam hiermee ten laatste male naar beneden en kon worden verwezen naar het donorschap. Herbruikbare delen kwamen onder het mes en de resten gingen naar wie het wilde hebben. Een jongere lap hangt alweer aan de jackstay, klaar om een mogelijk onvriendelijke Golf van Biskaje het hoofd te kunnen bieden. Het schip is inmiddels weer lekker op zee. Al mag de bezochte boat show ‘natte Hiswa’ worden genoemd, voor een Clipperschip is het een droge aangelegenheid. Of dit nu letterlijk of figuurlijk moet worden gelezen laat ik trouwens graag aan de interpretatie van de lezer over…. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/09/12/pleziervaartshow/index.xml 12 sep 2012 14:14:30 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/09/12/pleziervaartshow/index.xmlSinds enkele dagen heeft ondergetekende het roer weer overgenomen, hoewel het roer overnemen in meer letterlijke zin weinig om het lijf heeft. Het schip ligt sinds afgelopen maandag afgemeerd in Amsterdam Noord om de ‘HISWA te water’ luister bij te zetten, dus wordt er weinig nautische inbreng van kapitein en bemanning gevraagd. De HISWA te water is een jaarlijks terugkerende watersportbeurs waar wij voor het eerst bij aanwezig zijn. De gemeente Amsterdam gebruikt het schip hier voor eigen doeleinden maar heeft het ook ter beschikking gesteld aan de organisatie van de HISWA die daar dankbaar gebruik van maakt. Op momenten waarbij geen genodigden aan boord zijn, heeft de Stad Amsterdam ter bezichtiging haar valreep geopend voor de bezoeker van de beurs. De Clipper ligt afgemeerd aan een speciaal voor het schip geplaatst ponton aan het eind van een steiger dat vanaf het beursterrein leidt. We delen deze steiger met een paar kleinere vaartuigen die allen zorg dragen voor een eigen bewegwijzering en daarmee zou het de indruk kunnen wekken dat we onze exploitatievorm veranderd hebben. Verstokte meezeilers kan ik gerust stellen; we blijven gewoon reizen maken zoals voorheen en onze chefs koken gevarieerder dan de foto doet vermoeden! Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/09/07/pannenkoekenboot/index.xml 07 sep 2012 16:35:17 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/09/07/pannenkoekenboot/index.xmlZaterdagavond heeft een groep van bijna 50 jongeren het schip geënterd. Na een algemene uitleg zijn we de volgende ochtend meteen vertrokken uit Hamburg. De Elbe stroomafwaarts varende leerden de jongeren hoe het werkt op zo’n driemast dwarsgetuigd schip. Velen zijn voor de eerste keer op een schip. Maar leergierig als ze zijn, konden we al snel wat stagzeilen zetten. Jammer genoeg stond de wind te veel op de kop zodat we de motor toch moesten blijven bijzetten. De Elbe heeft gelukkig genoeg bochten zodat het brassen ook geoefend kon worden. Daarom gingen na ieder bocht de ra’s weer naar de andere kant om de windweerstand te verminderen. Toen de nacht aanving en wij de Noordzee opgingen, was iedereen al behoorlijk vertrouwd met het schip. Na een wat onrustige eerste nacht op zee heeft de wind zich bedacht en waait nu met een aangename sterkte uit het zuiden. Ideaal voor ons om even in Engeland een kijkje te nemen. Maar zoals dat gaat met de wind, draaide hij op een gegeven moment weer meer naar het westen en nam zo ver af, dat we het schip nog net op koers konden houden. Een dag waar definitief afscheid van zeeziekte werd genomen. Veel zon, veel klimmen en veel genieten doet de tijd snel verlopen. Met een snelheid van rond de 10 kn zijn we nu onderweg naar de Engelse kust waar we morgen voor de haven van Bridlington gaan halzen en dan koers naar Nederland zullen zetten. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/08/29/jongeren-reis/index.xml 29 aug 2012 16:13:27 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/08/29/jongeren-reis/index.xmlWat is de Noordzee toch een druk vaarwater. En ook nog eens vol met booreilanden. En wanneer het hard waait kan het ook nog eens behoorlijk spoken. Iedereen die hier al eens gevaren heeft weet dat. Maar deze reis is alles anders. Er zijn wel wat schepen her en der te zien. Af en toe worden we ingehaald door een vrachtschip die richting Elbe of Weser onderweg is, maar het is niet erg druk. De booreilanden laten we in het westen liggen en alleen op de kaart is te zien hoeveel er eigenlijk zijn, maar langs onze route passeren we slechts enkele. Het weer is mooi en spoken doet het zeker niet, in tegendeel de wind is ergens anders heen. Gelukkig hadden we gisteren nog een briesje en konden we langs de Nederlandse kust goed opschieten. Ter hoogte van de Duitse Waddeneilanden liet de wind het afweten. Dit rustige weer is wel ideaal om in de masten rond te klauteren en zo was het dan ook vaak drukker in het want dan aan dek. De laatste nacht was de wind helemaal op. In plaats van de hele dag ronddobberen, bood zich Helgoland aan om even een kijkje te nemen. Een rode rots midden in de Duitse bocht en een verhaalrijk verleden. Veel vogels een zeehonden zijn hier thuis, net zo als toeristen die het eiland aantrekkelijk vinden omdat hier geen BTW op de goederen betaald moet worden. Straks vanavond weer lekker zeil zetten en nog een nacht door richting Bremerhaven. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/08/29/noordzee-eens-anders/index.xml 29 aug 2012 14:53:58 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/08/29/noordzee-eens-anders/index.xmlDe skyline van London verdwijnt achter ons. Na 3 weken in deze fantastische stad is het ook weer goed om te vertrekken. Het West India Dock stroomt leeg en de loods heeft het ontzettend druk. Straks zullen het weer alleen maar tankers en vrachtschepen zijn voor hem, dus vandaag geniet hij er volop van om al deze mooie jachten richting zee te begeleiden. Ook wij genieten ervan weer onderweg te zijn. Het passeren van de kabelbaan is een leuk moment. Ik kan me heel goed voorstellen dat het een mooi gezicht is voor de mensen die boven de Clipper zweven op het moment dat het schip onder langs vaart. Een beetje jammer dat er geen westen wind staat. Iedereen had zich erop verheugd zeilend de Thames af te varen. Nu gaan we helaas met de motor én met een dikke stroom mee richting Noordzee. Daar zal dan genoeg ruimte zijn om zeil te zetten en wat slagen te maken. Het wordt maar een korte oversteek naar België, maar we zullen zeker van het zeilen genieten!   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam                                                            /nl/logboek/2012/08/17/op-de-thames/index.xml 28 aug 2012 14:00:45 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/08/17/op-de-thames/index.xmlBrugge ken ik zelf van vroeger met een ander schip. Een mooie, oude stad. Heel levendig en vriendelijk zo als we de Belgische mensen kennen. Mooie oude gebouwen met leuke straten en steegjes. Gezellige kroegjes en veel terrasjes. Nou, Zeebrugge is toch iets anders. Hier is wel een leuk strand met een boulevard, en een grote haven zonder terrasjes. Gelukkig mogen wij iedere dag gaan varen. Het weer is schitterend en een aflandig briesje geeft ons de mogelijkheid mooi langs de kust richting Oostende en terug te zeilen. Vlakke zee, blauwe hemel, de zon en goede stemming aan boord. Ideaal voor dagtochten. Maar varen op de Noordzee voor de Belgische kust kan ook heel anders zijn, wisten mij gasten te vertellen. Afgelopen jaren vond niet iedereen het even prachtig op een deinend schip te zijn. Daarom zijn ze dit jaar voorbereid en hebben zeeziekte pillen mee gebracht. Vol verbazing keek ik naar de Zwitserse vlag en vroeg mij af wat de Zwitsers nu van zeeziekte afweten. Later was er de verbazing bij de gasten, toen ze hoorden dat de kapitein oorspronkelijk uit hetzelfde land komt. Gelukkig heb ik geen last van zeeziekte, mijn voorkeur blijft toch de Zwitserse Chocolade. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/08/23/zwitserland-in-belgie/index.xml 23 aug 2012 16:23:48 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/08/23/zwitserland-in-belgie/index.xmlIntussen zijn er heel wat medailles verdeeld in London en zijn veel sporters weer naar huis gegaan. Sommige beginnen alvast met de voorbereidingen voor de volgende spelen in Rio de Janeiro. Of de Clipper daar ook naar toe vaart staat nog niet vast. In ieder geval is zeker dat het schip na de HISWA richting Istanbul vertrekt. Ook staat Athene op de routeplanning. Voor de eerste keer zal de Stad Amsterdam het kanaal van Korinthe doorgaan. Dit kanaal is slechts 25 m breed en 55 m hoog, dus geen probleem voor de Clipper met haar 47 m hoge masten. Maar sinds 2004 is de 2200 m lange Rio-Andirrio-brug klaar. Helaas geven ze hiervoor in de nautische publicaties een doorvaarthoogte van 45 m op. Om zeker te zijn dat we hier onderdoor kunnen varen, is het noodzakelijk het masttopje te dippen. Drie jaar geleden is tijdens de onderhoudperiode een scharnier ingebouwd. Op die manier kunnen we 3 m krimpen. Deze dagen hebben wij voor het eerst geprobeerd het topje om te klappen. Daarvoor moest de bootsman eerst een constructie klaar maken en in de top hijsen. Gespannen volgde de hele bemanning het gebeuren en was achteraf tevreden met de actie. Het is al heel wat om dit stilliggend in de haven te doen, maar hoe het op een slingerend schip moet gaan gebeuren, moeten we nog eens zien. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/08/13/krimpen/index.xml 13 aug 2012 17:34:50 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/08/13/krimpen/index.xmlDe Clipper ligt hier in London als uitvalsbasis voor gasten van Randstad, PON, Aegon en Ernst&Young en de Gemeente Amsterdam. Er wordt optimaal gebruik gemaakt van onze mogelijkheden! Alle hutten zijn iedere nacht bezet en tussen de Olympisch programma’s door, komen er gasten lunchen of dineren. Vaak krijgen wij complimenten over de service aan boord en wordt ons de vraag gesteld hoe het mogelijk is dat wij zulk goed personeel hebben. Naast al onze ontvangsten op de Clipper is Business News Radio ook een vaste gast aan boord. Doordeweeks zenden zij iedere ochtend tussen 9:30 en 12:00 uur live vanaf het achterdek van de Clipper. Ook Roland Berendsen (algemeen directeur van de Clipper) was te gast bij Paul van Liempt en hij legde uit hoe wij aan zo’n goed team aan komen. Ten eerste heeft de huidige HR manager Babette Vriezen zelf 5 jaar aan boord als Hospitality Manager gewerkt. Dus zij weet als geen andere welke mensen in ons team passen en door nauw samen te werken met Hospitality Manager Amanda Jonathans en het nautische management team aan boord, kunnen wij het perfecte team samenstellen. Zo creëren wij een leuke werksfeer aan boord. En ook al komen velen voor het varen bij de rederij werken, toch weet iedereen al voordat hij/zij aan boord stapt, dat een groot deel ook dienstverlening is. 14 dagen ligt het schip nu al in London. En ook komende week zal er geen zeilen aan te pas komen voor de dekbemanning. Maar af en toe kaartje om naar de Spelen te gaan, houdt de motivatie erin aan boord. We vermaken ons prima hier! Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/08/07/top-team/index.xml 07 aug 2012 14:34:36 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/08/07/top-team/index.xmlWe hebben het al over oranje gehad. Iedere dag weer komt een golf van in oranje gehulde mensen aan boord en dat niet slechts een keer. Gemiddeld draaien wij zo’n drie partijen op een dag aan boord. De mensen arriveren met een bus of komen met openbaar vervoer. Maar ook staan er iedere dag rond de middag een stuk of 50 oranje fietsen voor de Clipper. Natuurlijk is het voor de hand liggend om op de fiets naar de wedstrijden te gaan. Geen last van files en vertragingen van het openbaar vervoer. Zo een groepje in oranje trekt dan ook veel bekijks hier in London. Op de Clipper vaart wel een internationale crew. De totale crew komt uit 16 verschillende landen, waarvan op het moment 11 landen aan boord worden vertegenwoordigd. Als tegenwicht voor deze oranje overmacht op de Stad Amsterdam, zijn de vlaggen van herkomst van onze crew ook gehesen. Gelukkig vaart de Clipper op alle zeeën en daardoor zijn bijna alle vlagen aanwezig. Alleen voor de Zwitserse moeten we nog wat verzinnen, daar komt het schip niet zo vaak. En zeker gisteren op de nationale feestdag van Zwitserland had de vlag toch goed gepast. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/08/02/vlaggen/index.xml 02 aug 2012 16:41:38 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/08/02/vlaggen/index.xmlDe spelen zijn begonnen in London. Iedereen wordt mee getrokken in de koorts van dit bijzonder spektakel. Iedere pub en winkel heeft een TV aanstaan, waarop de wedstrijden te volgen zijn. De straten zijn vol van mensen en ze zijn overwegend in twee groepen te verdelen. Sommige dragen een pastic hoesje om de nek met een toegangsbewijs voor de Spelen. Een duidelijk teken van herkenning en dit onderscheidt hen van de andere groep met een laptoptas onder de arm en een stropdas om. Ook opvallend is dat men de Nederlandse bezoekers meteen herkent. Waar mensen van andere nationaliteiten met vlaggetjes aantonen welk team zij zullen aanmoedigen, dragen Nederlanders een oranje shirt en dat maakt voor de hele wereld duidelijk waar hun hart voor slaat. Oranje is dan ook even de overheersende kleur op de Clipper deze dagen. Een oranje loper voor de loopplank, een Nederlands bandje op klompen en oranje hemden voor het welkom, crew en gasten in oranje en zelfs de meeste spelers dragen deze kleur. Ik denk dat het vrij uniek is dat een kleur zo veel herkenning uitstraalt en daardoor zo een groot samenhorigheidsgevoel verspreidt. Rest de vraag wat de shaolin monniken bewogen had om voor een oranje pij te kiezen. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/07/30/oranje-is-uniek/index.xml 30 jul 2012 17:11:54 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/07/30/oranje-is-uniek/index.xmlAl weer de tweede dag waar het roer onder mijn verantwoording valt. Hoewel er op het moment nautisch gezien niet al te veel mis kan gaan. De Clipper ligt namelijk bijna 3 weken in London aan de kade! Niet echt waar een zeeman op zit te wachten, maar het vooruitzicht bij de Olympische Spelen te zijn maakt het helemaal goed. We zijn volop bezig met de voorbereidingen voor dit fantastische evenement. Net als aan boord van de ons omringende schepen worden de laatste puntjes op de ‘i’ gezet om er spik en span uit te zien. Business News Radio heeft een studio op het achterdek opgebouwd en zal ieder ochtend tussen 09:30 en 12:00 live vanaf de Clipper uitzenden (op werkdagen). Verschillende VIP’s zullen het schip bezoeken en iedere dag zijn er recepties, lunches en diners aan boord. Wij hebben veel zin in het drukke programma en zullen ons niet vervelen tot de sluisdeuren weer open gaan en de Clipper de Theems af kan zeilen richting het open water. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/07/27/voorlopig-geen-verveling/index.xml 27 jul 2012 17:08:14 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/07/27/voorlopig-geen-verveling/index.xmlVanmorgen verliet de Stad Amsterdam de haven van Douarnenez en daarmee was voor onze bemanning het evenement te Brest gedaan. Gisteren sloten we af met een zeilparade vanaf Brest naar het genoemde Douarnenez, een vissersplaatsje ten zuidwesten van Brest. Recepties en dagtochten wisselden elkaar af tijdens een wisselvallige week qua weer betreft. Bretagne staat weliswaar niet bekend als een subtropische streek, maar zelfs de Bretonnen betitelden het weer als weinig zomers. We begrepen dat het in onze thuishaven wat dat betreft nauwelijks beter te noemen was. Het evenement op zich was er daardoor niet minder leuk om. De wind werkte in tegenstelling tot de temperatuur wel mee, wat tijdens de zonnige momenten prachtige plaatjes opleverden van een baai vol gebolde zeilen. Naast de bekende vloot Hollandse schepen die altijd ruim vertegenwoordigd ‘acte de presence’ geven op dit soort evenementen, varen hier ook enorm veel oogstrelende scheepjes van niet- Nederlandse  makelij. De Bretonse logger met haar karakteristieke tuigage mag men een prachtig vaartuig noemen, maar een dagje meevaren op de Engelse loodskotter Amalie Rose liet ondergetekende ook een zwak krijgen voor een klein zeewaardig eenmastertje. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/07/27/kotters-en-loggers/index.xml 27 jul 2012 16:00:14 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/07/27/kotters-en-loggers/index.xmlHoewel er mensen zijn die zich niet anders kunnen voorstellen dan dat een reis over zee misschien wel wat saai zou kunnen zijn, zien anderen elk attractiepark verbleken bij een zeilreis aan boord van de Stad Amsterdam. Tijdens dit soort reizen, die we aanbieden als “avontuurlijke zeilreis”, hoeft men zich geen minuut te vervelen. De bemanning is bedreven om het zeilen met ons schip voor elke landrot tot een belevenis te maken. Maar ook voor iemand die niet de ‘ins and outs’ van vierkant getuigd zeilen weet, kan zich heerlijk laten meenemen door het leven aan boord. Waar onze Zweedse opvarende geen kans voorbij laat gaan in de tuigage te klimmen, maakt de Londense Janet zich verdienstelijk door een pennenbank in de olie te zetten. Frans leest graag een boekje, maar hij heeft dan ook al heel wat van de Clipper meegemaakt. Het is zijn twintigste reis bij ons aan boord en het zal niet de laatste zijn. Over een maand zien we hem alweer aan boord tijdens de reis van Zeebrugge naar Bremerhaven. Frans komt nooit van zijn zeebenen af. En wij niet van hem, maar dat vinden we helemaal niet erg. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/07/12/voor-ieder-wat-wils/index.xml 12 jul 2012 15:29:56 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/07/12/voor-ieder-wat-wils/index.xmlHet logboek vermeldt Brest als volgende ‘port of call’. Na een dag in Leixoes tegen de kant te hebben gelegen zijn we weer onderweg, met schone kont en schroef. Het hele achterschip, zowel boven als onderwater was behoorlijk vervuild, dus verdiende wat aandacht. De afvalgassen, die onze diesels produceren, verlaten via het achterschip de clipper. Althans, voor het grootste gedeelte. Een beetje ervan verlaat ons niet vrijwillig en klampt zich nog even vast aan de romp. Tijdens het aanstaande evenement te Brest komen we ‘in de laag’ te liggen. Anders gezegd prijken we met het achterschip richting de kade. En wordt het lofwerk op de kont het visitekaartje van de Stad Amsterdam in deze Franse havenstad. Matroos Wolter kreeg daarom de eer met water en zeep zorg te dagen voor een brandschoon achterschip. Gelijktijdig hiermee werd ook onze scheepsschroef gereinigd. Tijdens de laatste mijlen voor binnenkomst in Portugal verraadde een schuddend achterschip al dat er iets in de propeller moest zitten. Door met toeren en de schroefspoed te spelen wist onze machinist Erik de meeste troep er af te schudden. Maar omwille van een vrije schroef werd een duiker geronseld om ons daarvan zeker te stellen. Dat bleek een juiste beslissing, getuige de trofee die voornoemde matroos hoog houdt op de foto. Een joon en een stuk visnet bleken we gevangen te hebben, zonder vis helaas. Die heeft ondergetekende in gezelschap van de 1e stuurman, hoofdmachinist en scheepsarts dezelfde avond dan maar zelf gevangen in een achterafstraatje van Leixoes. Sardientjes, schalen vol, gegrild en wel. Verrukkelijk. Een echte aanrader! Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/07/12/nog-meer-vissen/index.xml 12 jul 2012 15:23:55 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/07/12/nog-meer-vissen/index.xmlTijdens de wekelijkse cyclus van brand- en schipverlaat oefeningen kwam gisteren eens een andere calamiteit op de oefenrol: man over boord. Dit wordt minimaal een keer per kwartaal geoefend, maar per keer verschilt deze van aangegeven situatie. Zo maakt het voor ons schip een groot verschil of we onder zeil zijn of op de motor varen. Een andere variabele is het waarnemen van een persoon die over boord valt of dat dit achteraf wordt vastgesteld. De verschillende scenario’s vragen ook om verschillende wijzen van aanpak. De 3e stuurman, die bij ons aan boord de oefeningen organiseert, koos ervoor onder machine en in het zicht van opvarenden een dummy over boord te zetten. Daarnaast koos hij voor een situatie waarbij niet een boot overboord zou worden gezet, maar waarbij het ‘scramble net’ zou worden gebruikt om het slachtoffer weer aan boord te krijgen. De dummy, een voorwerp ter grootte van alles wat van een mens boven water zou steken, blijkt zelfs bij een rustige zee niet eenvoudig in het zicht te houden. Toch kwam het voorwerp binnen een kwartier weer aan dek en dat is wel de maximale tijdlimiet die we er zelf aan stellen. Om het gebruik van het ‘scramble net’ meer waarheidsgetrouw te doen lijken, werd niet het boeitje maar kwartiermeester Mauk ermee aan boord gehaald; een goede oefening. We zagen ervan af om de gehele oefening meer werkelijkheidszin te geven door Mauk van meet af aan overboord te zetten. De wetenschap dat een enkele keer de dummy niet wordt gevonden weerhoud ons ervan, Mauk is een gewaardeerd bemanningslid! Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/07/06/matroosje-vissen/index.xml 06 jul 2012 13:54:50 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/07/06/matroosje-vissen/index.xmlMet de Balearen achter ons en Leixoes voor de boeg ploegen we tegen een stevige wind en zee in. Het Iberisch schiereiland warmt in de zomer aanzienlijk op waardoor de lucht boven land behoorlijk stijgt. Spanje en Portugal houden daarmee de luchtdruk laag waardoor de wind tegen de klok in rondom Iberia beweegt. Laten wij nu net met de klok mee moeten… We varen dus voornamelijk machinaal, met de hoop dat het voor onze gasten de komende dagen beter zeilweer wordt. Het biedt zo’n eerste dag wel even de gelegenheid om hen in te wijden in de gebruiken aan boord en ze alvast wat ballast mee te geven die van waarde zal blijken zodra het zeil erbij komt. Vandaag hebben we dus uitgebreid kliminstructie aangeboden zodat we met maximale mankracht kunnen openteren wanneer dit nodig mocht blijken. Gisteren zijn we vanaf Ibiza vertrokken. Tijdens de afvaart staat altijd naast een officier en de kapitein een machinist en roerganger bij het kaartenhuis, wat men tegenwoordig ‘brug’ zou noemen. De roerganger moet minimaal de functie van volmatroos hebben en daar is bij Bruno nog geen sprake. Door een volmatroos naast de lichtmatroos Bruno te plaatsen konden we toch even zijn wens in vervulling laten gaan om aan het roer te staan bij vertrek. Bij wijze van collegiale grap werd de Engelse betiteling “helmsman” bij hem in letterlijke zin even kenbaar gemaakt. De foto is ter verduidelijking waarbij wel vermeld dient te worden dat de roerganger bij de uitvoering van zijn taak de ogen wel open had….. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/07/03/richting-oceaan/index.xml 03 jul 2012 13:32:18 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/07/03/richting-oceaan/index.xmlAlleen maar verwennen is het voor de gasten toch niet helemaal. Ze mogen ook nog even actief deelnemen aan het zeilen. Met verschillende groepen hebben we de afgelopen week kleine workshops gehouden, die te maken hebben met het varen van ons schip. Door ze van tevoren te betrekken bij het zeil zetten, denken we de gasten voor de korte instructies enthousiast te maken. In letterlijke zin lukt dat bij 30 graden Celsius in alle gevallen, maar ook figuurlijk gezien stimuleert het de belangstelling van de Spaanse opvarenden. Nadat er zeil gezet is, wordt daarover uitleg gegeven en instructief nog eens een zeil erbij gezet. Gelijktijdig krijgen anderen instructies bij het stuurwiel over wat er voor de roerganger allemaal bij komt kijken. De stuurman van de wacht legt in grote lijnen de navigatieruimte uit, terwijl andere gasten zich het hoofd breken over het leggen van een paalsteek. Het is natuurlijk enigszins beperkt wat er over gedragen kan worden in zo’n korte tijd maar dat vindt niemand erg. Ook ondergetekende niet, temeer hij niet graag ziet dat volgend jaar de clipper zonder bemanning te huur wordt aangeboden. Zo blijft het varen met een driemast volschip nog een soort ‘land der blinden’…….. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam & koning Eenoog /nl/logboek/2012/06/29/zeilles/index.xml 29 jun 2012 14:06:03 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/06/29/zeilles/index.xmlWij willen, als bemanning van de Stad Amsterdam, de genodigden aan boord altijd behoorlijk in de watten leggen. Zo ook tijdens het Spanje programma van de clipper. Met alle ervaring daarin en de vindingrijkheid van Ignacio (onze klant) hebben we daarmee veel succes. De genoemde Spanjaard organiseert in zijn land deze reisjes namens het bedrijf Randstad al zolang ons schip bestaat. Aangezien Zuid Europeanen al van nature levensgenieters zijn, is een koekje bij de koffie niet helemaal wat onder verwennerij wordt verstaan. Vandaar dat elk jaar weer nieuwe elementen worden bedacht om de gast aan boord te verrassen. Gisteren kwam de ‘Pata Negra’ aan dek; de poot van een zwart Iberisch varken. De ham moet volgens de kenners op een speciale manier worden aangesneden, dus werd chefkok Bart gevraagd daarin de aftrap te nemen. De gasten mochten daarna zelf hun portie afsnijden en natuurlijk opeten. In de meeste gevallen werden de hamplakjes binnensmonds gemarineerd met gin tonic wat volgens mij van origine geen Spaanse traditie is. Vanaf gisteren bij ons aan boord dus wel. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/06/22/zwart-varken/index.xml 22 jun 2012 16:09:50 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/06/22/zwart-varken/index.xmlNa een voetbal illusie armer te zijn geworden, kunnen we als Nederlands schip ons weer op het gewone leven storten. Zo staat nu alles in het teken van Spanjaarden die de komende weken ons schip gaan bevolken. Gedeeltelijk om slechts een drankje te komen doen maar het leeuwendeel mag het schip even op volle zee meemaken. Gisteren was het de beurt aan relaties van Randstad uit de omgeving van Barcelona een dagje leven aan boord van de clipper te mogen proeven. Tegen alle Mediterrane wetmatigheden in stond er een mooi zeilwindje dus deze Catalanen vielen met de neus in de boter. Tenzij men met zeilen niet veel op had maar daarvan leek allerminst sprake getuige het enthousiasme waarmee deze mensen onze bemanning meehielp zeil te zetten. Nadat de dagtoeristen onze valreep afliepen kwam een select gezelschap aan boord dat sinds gisteravond met ons op weg is naar Mallorca. Bij iets minder wind dan tijdens de dag kon nog een paar uur toch gezeild worden terwijl men rechtop aan de bar kon blijven staan. Rechtop vanuit zeil technisch oogpunt gezien dan, ik heb de kleine uurtjes niet afgewacht om te zien of men anderzijds scheef aan de bar was gaan hangen. Naar overlevering zou daar geen sprake van zijn geweest….. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/06/20/spaanse-weken/index.xml 20 jun 2012 16:42:37 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/06/20/spaanse-weken/index.xmlItalië ligt alweer ver achter hek en horizon. De clipper heeft haar jaarlijkse plezierige bezoek aan dit land weer achter de rug en stevent inmiddels alweer 2 dagen richting Barcelona. Vanaf Napels gezien zou de kortste reis via de Straat van Bonifatius zijn, maar de uitlopers van een mistral dwongen ons onder Sardinië langs te varen. De mistral zou ons recht op de kop staan en alles behalve bruikbare wind opleveren om naar Spanje te komen. Ons laten leiden door gribfiles hoopten we ten zuiden van Sardinië een oostelijke wind op te pakken en daarmee nog een stukje te kunnen zeilen. Deze reis bleek met mondjesmaat te realiseren. De prognoses beloven verder weinig goeds in dat opzicht. Op de dag van vertrek speelde het Nederlands elftal haar 2e wedstrijd van het EK voetbal. De beladen strijd tussen ‘Nederland’ en ‘Duitsland’ wilde natuurlijk niemand missen, dus werd alles in het werk gesteld om tijdens de reis van het duel nog een glimp op te vangen. Met wat richtwerk van de bootsman verbaasde de werking van de digitenne zo ver uit de kust ons allen waardoor de strijd grotendeels goed gevolgd kon worden. Toch bleek na verloop van tijd dat de afstand tot de kust toch te groot werd voor een goede ontvangst waardoor vanaf het enige Nederlandse doelpunt de beelden stil kwamen te staan en na zo’n 5 seconden weer doorflitsten naar een volgend plaatje. Zo kreeg de wedstrijd een hilarisch karakter waarbij tijdens het spannendste gedeelte we allen geboeid werden door een wedstrijd waar geen spel in te herkennen was. Momenten waarin Oranje net leek te gaan scoren volgden door plaatjes waarbij de bal alweer gevaarlijk dicht bij het Nederlandse doel kwam. De spannendste slideshow ooit, aan boord van de Stad Amsterdam. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/06/18/voetbalplaatjes/index.xml 18 jun 2012 16:27:00 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/06/18/voetbalplaatjes/index.xmlNog een kleine 2 uur tot Gaeta. Ook al zijn we ver weg van Nederland en is zeilen onze passie, er wordt ook altijd over voetbal gesproken. Leuk om de discussies te volgen tussen onze Rotterdamse en Amsterdamse crewleden als het over voetbal gaat. Ik krijg dan altijd het beeld van een magneet. Net als de verschillende polen is het gewoon onmogelijk om samen te komen als het om de eigen teams gaat. Maar als het over voetbal in het algemeen gaat, zijn ze met vereende krachten ontzettend sterk. Een bijzondere groepsdynamiek en heel bijzonder om te observeren hoe het verandert. De komende dagen zullen wel min of meer in het teken van voetbal staan. Op de dagen dat Nederland speelt, is aan boord het niet zeker dat alles oranje is. Helaas wordt het vanavond wat eentonig, want op dit moment zijn net alle Deense crewleden op verlof. En de Italiaanse fans zijn pas morgen aan de beurt. Maar hopen dat de volgende wedstrijd wat beter verloopt, anders is straks het zeilen toch weer belangrijker dan zelfs de finale. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/06/12/ek-koorts/index.xml 12 jun 2012 16:31:31 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/06/12/ek-koorts/index.xmlIntussen zijn we 80 mijl zuidelijker in Livorno vastgeknoopt. Langs de Italiaanse kust zijn wij verder naar het zuiden gezakt. De bergachtige kust hebben we achter ons gelaten en we zijn in het wat plattere gedeelte van Italië aangekomen. Hier in Toscane is het nog steeds wel heuvelachtig. Eindelijk was de hemel ook zoals de verwachtingen van de Middellandse Zee. Azuur blauw en geen wolkje te zien. Met een constante wind van onze snelheid en vanuit tegenovergestelde richting van onze koers, waren we gedwongen de motor te gebruiken. Zeilzetten zou betekenen alleen nog meer brandstof verbruiken. Maar met af en toe zwemmen, lekker eten en de masten verkennen, is de dag ook al weer goed gevuld. Dat beetje tijd dat dan nog overblijft, word ingevuld door op het dek liggen en van de zon genieten. Tenslotte heeft men niet ieder dag de kans een siësta op deze prachtige Clipper te houden. Onze gasten bedankten zich voor een fantastische dag met schitterend weer en vlakke zee. Gelukkig ben ik nog wat langer op het schip en dan komen vanzelf weer dagen met wind waar wij prachtig onder zeil naar de volgende haven varen. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/06/06/mooi-weer-is-relatief/index.xml 06 jun 2012 16:37:42 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/06/06/mooi-weer-is-relatief/index.xmlEr wordt weer een nieuw zeilschip gebouwd. Nog langer, nog breder en nog meer zeiloppervlak dan de Clipper. Of dit schip ook mooier wordt, moeten wij eerst nog afwachten. De Sultan van Oman heeft opdracht gegeven om een zeiltraining schip te laten bouwen.  Het schip moet jonge marine officieren gaan opleiden, maar er wordt ook over gesproken om jongeren als trainees mee te nemen om hen vertrouwd te maken met de zeevaart. Voordat het schip opgeleverd gaat worden, moet de toekomstige bemanning getraineerd worden om straks ook met het schip te kunnen zeilen. Deze taak is belangrijk en niet makkelijk. Een delegatie uit Oman kwam ons bezoeken om een indruk te krijgen of wij daar geschikt voor zijn. Het opleiden van mensen op een dwarsgetuigd zeilschip is een van onze dagelijkse taken, dat zal niet het probleem zijn. Een meer interessant aspect is het culturele verschil. Op de Clipper is geen aparte bidruimte ingericht en bij ons werken ook veel vrouwelijke matrozen aan boord. Gelukkig heb ik gehoord, dat de Omaanse marine intussen ook vrouwen opleidt en onze dames dus geen beperking zullen vormen. Geen alcohol aan boord moet ook geen probleem zijn en misschien zelfs heel goed voor enkele. Wel heeft de projectleider meteen al gezegd, dat wanneer het schip klaar is wij een wedstrijd gaan varen. Maar als de Clipper die wint, dan hebben wij hen niet goed genoeg opgeleid. Hierover moet ik nog nadenken, hoe we dit gaan oplossen. Gelukkig gaat het, als het doorgaat niet voor 2014 gebeuren. Ik heb dus nog even om een plan uit te werken. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/06/06/marine-van-omaan/index.xml 06 jun 2012 15:03:13 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/06/06/marine-van-omaan/index.xml /nl/logboek/2012/06/04/genua/index.xml 04 jun 2012 14:21:53 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/06/04/genua/index.xmlHet is weer voorbij, de race maar ook de regen. Aan het einde van de race was het toch twijfelachtig of het nog zou gaan regenen of dat het alleen bij een paar druppels zou blijven. En met het openen van de champagne flessen bij de prijsuitreiking is het ook begonnen te regenen. Gelukkig maar heel kort. Wel net lang genoeg om iedereen op de terugweg even een nat pak te bezorgen. Maar nu zijn de wolken weg en een klare hemel staat boven Monaco. De stilte is ook al weer terug. Hoewel iedereen aan het opruimen is, is het niet te verglijken met het lawaai dat deze autootjes kunnen produceren. Ver weg van het circuit waar de Clipper in de haven ligt, hebben wij nog bijna 100 decibel gemeten. Hoe veel harder moet het dan op de tribunes zijn geweest. Zeker aan het begin van de race wanneer nog alle wagens kort op elkaar zitten. Leuk dat wij, doordat wij verbonden zijn aan Randstad, ook met anderen sporten in aanraking komen. “We connect people!” Maar dit bijzondere event is weer voorbij en wij gaan weer varen. Naar de muziek van wind en golven luisteren. Ik zal bij de volgende storm eens meten hoe luid dat is. Maar een ding is zeker. Ook al waait het nog zo hard, de oordoppen zal ik niet nodig hebben. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/29/muziek-of-lawaai/index.xml 29 mei 2012 16:25:56 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/29/muziek-of-lawaai/index.xmlAanstaand weekend is de Grand Prix Formule 1 van Monaco. Dit is ook de reden waarom de Clipper in de haven ligt. Omdat Randstad het Williams Team ondersteunt, wordt de koers van de Stad Amsterdam ieder jaar weer rond deze tijd naar Monaco uitgezet. Niet alleen de Clipper doet dat. Veel andere schepen hebben hetzelfde doel. De haven ligt vol met grote, dure jachten. Er zijn veel mooie boten te zien, alhoewel smaken verschillen. Laten we het hier niet over hebben. De meeste lijken best wel op elkaar, zeker die zonder masten. Van de schepen met masten vallen er twee enorm op. Deze zijn zo verschillend van de andere schepen; ze zijn dwars getuigd en hebben allebei drie masten. De Clipper is maar 6 jaar ouder, maar het verschil lijkt veel groter. Hoewel de Stad Amsterdam net iets kleiner is en net iets minder zeil voert, hebben wij toch iets meer bemanning aan boord. Als kapitein op de Clipper mag ik zeggen hoeveel zeil ik gezet wil hebben. Mijn collega mag voor ieder zeil op een andere knop drukken. Bij ons aan boord zijn wat meer matrozen en bij hun wat meer techneuten. Ook al ben ik ervan overtuigd dat ik op de juiste boot vaar, ik vind het andere schip wel interessant. Ik ben heel nieuwsgierig hoe het tuig van dit schip zeilt. Hoe scherp zij aan de wind kan? Tot hoeveel wind kan je overstag gaan? 2400 m²  zeil verdeeld over 15 zeilen zijn best wel veel vierkante meters per zeil. In de hoogte kunnen ze niet worden gereefd, want ze komen als een gordijn uit de mast. Misschien alleen gedeeltelijk eruit trekken of toch gewoon in stappen van 160 m² gaan reven? Vroeger lagen de havens vol met dwars getuigde schepen en iedereen was onder de indruk van al het staand en lopend wand op de schepen. Zullen ooit in de toekomst de havens vol liggen met deze toch eerder futuristische schepen, zoals de Maltese Falcon? Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/29/wat-brengt-de-toekomst/index.xml 29 mei 2012 14:29:12 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/29/wat-brengt-de-toekomst/index.xml“In Nederland zonnig en tot 25 graden, aan de kust wat koeler.” Hier in Monaco regen en een gevoelstemperatuur van 10 graden. Is dit om voor onze gasten het afscheid wat te verzachten? Het weer in de Middellandse zee is inderdaad niet echt wat ik ervan had verwacht. Ik zie mensen met mutsen rondlopen en dat past niet hier in het zuiden. Deze reis van Malaga naar Monaco was een avontuurlijke zeilreis. En dat was het dan ook echt. Een hele uitdaging om met een oostenwind zo veel mogelijk te zeilen. Op de laatste dag mochten we zelfs nog van 40 knopen wind genieten. Helaas waren ze in de haven van Monaco bang dat het afmeren mis zou kunnen gaan. Daarom moesten we eerst voor anker en wachten tot de wind afnam. Ik denk ook dat de verzekering niet blij zou zijn, wanneer in de haven wat verkeerd zou zijn gegaan. Ik durf geen schatting te maken wat de waarde van de schepen hier in de haven is. Maar het is wel duidelijk dat er geen zelfgebouwd jachtje van een idealistische wereldreiziger hier in de haven ligt. Twee uur later was de wind al weer gaan liggen zodat we alsnog de haven in mochten. Met een lekker drankje en een groepsfoto hebben we de laatste avond van een leuke, avontuurlijke week ingeluid. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/23/monacos-haven/index.xml 23 mei 2012 13:59:49 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/23/monacos-haven/index.xmlNog geen 200 mijl te gaan tot Monaco. Een hele week vechten tegen de wind in omdat sinds ons vertrek uit Malaga het alleen maar uit het oosten woei. Gelukkig was er af en toe ook weinig wind. Deze momenten gebruikten wij om op de motor wat te smokkelen en hoogte te winnen. Het blijft de Middellandse zee; er is geen wind of juist veel wind. Dat maakt het ook duidelijk waarom de galeien het hier zo goed deden. Als men tenslotte ergens wil komen, is er een tweede manier van voortstuwing nodig. Hoe meer slaven, hoe sneller het schip ging. Zeilen alleen is niet voldoende, tenzij je heel veel tijd hebt. Maar gelukkig is sinds gisterochtend de wind weer aangetrokken en zelfs naar het zuidoosten geruimd. We willen natuurlijk hoog en snel zeilen. Dat betekent dat er soms een handje extra bij moet om de schoot strak te krijgen. Maar met zijn allen lukt dat goed en dan is het genieten om met 12 knopen door het water te speren. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/23/aan-de-wind/index.xml 23 mei 2012 12:21:30 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/23/aan-de-wind/index.xmlGisteren een prachtige zeildag gehad. Met de toenemende wind konden we al in de ochtend zeil zetten. Helaas wel tegen de wind in. De eerste slag ging over bakboord hals en met een in de middag ruimende wind konden we na het overstag gaan goed hoogte pakken. Helaas heeft de wind ons bij het vallen van de nacht ook weer verlaten. Dus maar op de motor verder en even door bijten. Vannacht wachten we op wind uit het zuidoosten, die ons dan helemaal naar Monaco gaat brengen. Dus kunnen we ons alleen nog deze nacht op de sterren concentreren, want morgen wordt het uitzicht weer door de zeilen belemmerd. Jammer van de wind, maar ieder nadeel heeft zijn voordeel. Want als het zeil aan dek is kan er wat onderhoud worden gedaan. Het achterlijk begon op sommige plaatsen wat los te laten. Petran en Karin zagen de kans hun naaivaardigheden te tonen. Leuk dat er nog dokters zijn die ook patiënten zonder ziektekostenverzekering behandelen. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/23/wind-en-herstel/index.xml 23 mei 2012 11:50:35 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/23/wind-en-herstel/index.xmlMalaga. Zuid-Spanje. Na die koude dagen in het noorden van Europa (Kiel) is het aangenaam om bij iets hogere temperaturen weer aan boord te stappen. De komende weken zal de Clipper in de Middellandse Zee verblijven en verschillende havens aan doen. Op dit moment zijn we onderweg naar Monaco. Helaas hebben we de wind niet echt mee, namelijk ONO van 7 knopen. Noch de richting noch de sterkte is hoe wij het graag zouden willen hebben. Maar beter zo’n zwakke tegenwind dan heel veel wind op de kop. Iedereen heeft nu de tijd om lekker rustig in te slingeren en aan het schip te wenen. Vanmiddag was er ook tijd om na de kliminstructies van het uitzicht vanuit de mast te genieten en wat ervaring op te doen met het zeilzetten. Het is duidelijk te zien, dat wat basis uitleg altijd nodig is op zo’n complex vierkant getuigd tallship. Niet iedereen weet meteen wat te doen, als men een touw in de handen krijgt. Morgen gaat de wind toe nemen en verheugt iedereen zich op het zeilen. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/22/in-de-middellandse-zee/index.xml 22 mei 2012 14:20:46 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/22/in-de-middellandse-zee/index.xml Als de omstandigheden het enigszins toelaten dan bieden we onze gasten op avontuurlijke zeilreizen de gelegenheid in de tuigage te klimmen. Dit gaat niet zomaar op eigen initiatief, maar wordt voorafgegaan door een instructie en het treffen van de juiste maatregelen. Het zorgvuldig aantrekken en afstellen van een gekeurd klimtuig is daar een onderdeel van. Eerder tijdens deze reis heeft iedere opvarende de gelegenheid gehad de eerste beginselen bijgebracht te krijgen. Vandaag was de mogelijkheid om voor wie wilde de persoonlijke lat, of liever gezegd norm, wat hoger te leggen. Dat gold ook voor de heer Andy Karthaus, een voormalig zeeman uit de koopvaardij. Hij zag ons schip op televisie tijdens de Beagle serie en vond het openteren door de bemanning zo fascinerend dat hij zich dat als persoonlijke wens stelde. Eerder deze reis was deze man al tot de mars geklommen, maar kwam onlangs bij me met de wens het hogerop te zoeken. Vandaag is hij onder strakke begeleiding naar de bovenbramra op de voortop geklommen; zo goed als bovenin de top. Aan dek wist Andy zijn begeleiders keurig te bedanken voor het realiseren van een hartenwens. Het is niet dat we nooit gasten aan boord hebben die het lef hebben zo hoog te klimmen maar deze man mag zich toch beroepen op curiositeit. Hij wordt, wanneer het hem is gegeven, over een paar weken 92 jaar! Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/16/hoog-niveau-op-dito/index.xml 16 mei 2012 14:23:56 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/16/hoog-niveau-op-dito/index.xml De tropenzeilen gaan er weer op. Het ruigste weer ligt nu wel achter ons dus zullen de zeilen minder te verduren krijgen van slijtage als gevolg van de windkracht. In de Middellandse Zee staat doorgaans weinig wind op wat momenten na, waarbij lokale effecten Aeolus laten heersen. Zij het meestal kortstondig. De zon doet op die plaats echter meer afbreuk aan de zeilen. Het ultra violette licht verzwakt de vezel van het dacron doek waaruit onze zeilen bestaan. Vandaar dat we de oudjes aanslaan in dit soort gebieden om de nieuwe exemplaren te sparen voor zwaardere omstandigheden qua belasting. Bij meer wind, dus. Onze bemanning is gewend met mensen te varen die niets van varen met een dwarsgetuigd schip weten, maar er wel graag eens deelgenoot van willen zijn. Vandaar dat instructie een beproefd middel is om gasten bij avontuurlijke zeilreizen zoveel mogelijk te betrekken in alle activiteiten die met zo’n reis samenhangen. Een goed leider houdt overzicht en delegeert het werk op efficiënte wijze. En daar blijkt een aantal matrozen goed in te slagen, getuige bijgevoegde foto’s. Om potentieel toekomstige passagiers niet af te schrikken moet ik melden dat meewerken bij ons altijd vrijblijvend is…….behalve voor vaste bemanningsleden die dan ook maar al te graag delegeren wanneer ze hun kans schoon zien…. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/14/delegeren/index.xml 14 mei 2012 17:42:12 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/14/delegeren/index.xml Het zog tot Horta is inmiddels alweer een kleine 700 mijl lang en bruist behoorlijk. Het zeil kon in de haven van Faial er al op en duwt ons al dagenlang met snelheden tussen de 10 en 15 knopen voort. Ondanks dat de geplaveide zee vol schuim achter het hek ons fascineert, lijken de dolfijnen toch meer geïnteresseerd in het water rond de voorsteven. De respectabele snelheid van ons schip doet deze dieren niet verbleken. Ze komen van verre en zelfs van achteren richting de boeg om met onze snelheid de draak te steken. Het blijft een pracht gezicht hoe de dieren spelen rond het voorschip en zich regelmatig op hun zij draaien om ons te kunnen zien. Ze zijn al even nieuwsgierig als wij dat zijn. Dit stuk oceaan is erg visrijk en dat trekt behalve dolfijnen ook nogal wat walvissen, want ook die vermaken onze opvarenden regelmatig. In hun geval met een enorme spuit water. Wie vermoedt dat zo’n lap oceaan over zeilen wel een beetje saai zou kunnen zijn, heeft geen idee! Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/11/wildlife/index.xml 11 mei 2012 11:44:14 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/11/wildlife/index.xml Over tradities op Horta gesproken, elke zichzelf respecterende bemanning van een zeilschip dat de Azoren aandoet, toont deze daad graag aan zijn soortgenoten door een muurschildering achter te laten. Daarop prijkt doorgaans het schip en het tijdstip van passage. De muren rond de haven van Faial vormen een vrolijk lint van kleurrijke afbeeldingen. Ook onze opvarenden konden deze vorm van ‘afpalen’ niet aan zich voorbij laten gaan, dus togen onze passagiers Dick en Hans twee dagen geleden naar een stuk kleurloos talud om ons bezoek aan de haven wereldkundig te maken. Tijdens deze artistieke daad dreigde de regen het kunstwerk te transformeren in een expressionistische aquarel, maar een zeildoekje kon dat op tijd verhinderen. Vanmorgen bleek de verf voldoende droog om onze aanwezigheid kenbaar te maken tot een volgend bezoek aan dit prachtige eiland, wanneer dat ook moge zijn. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/08/muurschildering/index.xml 08 mei 2012 17:04:52 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/08/muurschildering/index.xmlHet werd door mijn voorganger al even aangehaald: Café Sport, de bekendste kroeg onder zeilende globetrotters. Deze uitbating ligt midden in de Atlantische Oceaan dus zijn de bruingebrande koppen niet van de gemiddelde plassenschipper bij zomerdag. De meeste café bezoekers zijn op doorreis vanaf de West Indies of Amerika naar Europa. Een enkeling blijkt de doorreis te hebben afgebroken om hier te blijven. De Azoren zijn prachtig, de mensen vriendelijk en het leven is er betaalbaar. Dat laatste gaat ook op voor de vochtige versnaperingen in café Sport en dat hadden al onze opvarenden gisteravond natuurlijk snel in de gaten. Het valt te hopen dat de Stad Amsterdam niet hetzelfde overkomt als de Californië vaarders tijdens de goudkoorts; deserteren van de bemanning als gevolg van geneugten aan wal. We zullen zien waarmee we morgen weer wegvaren. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/08/goud(gele)-koorts/index.xml 08 mei 2012 16:55:13 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/08/goud(gele)-koorts/index.xmlWij zijn er toch nog in verzeild geraakt, het Azoren hoog. Tot een afstand van 400 mijl van de Azoren hebben wij prachtig kunnen zeilen. Maar nu moeten wij ons schikken in het feit, dat wij het laatste stuk op de motor zullen moeten varen, willen wij op tijd zijn. En dat zijn wij tenslotte (in mijn tijd op de Clipper) altijd!! Een nacht op de motor, dan nog een dag rustig zeilen bij schitterend helder zicht, omgeven door walvissen en dolfijnen en dan is het gedaan. Bladstil maar wel een lange deining uit het noord oosten, waardoor wij op de laatste 200 mijl nog lekker kunnen rollen. Voor onze gasten een hele nieuwe belevenis na meer dan twee duizend mijlen over een kant te hebben kunnen zeilen. In het geheel hebben wij 2700 mijlen gevaren, waarvan uiteindelijk 500 op de motor. Ik ben tevreden, dat het zo mooi gelopen is. De laatste mijlen hebben wij de tijd om op te ruimen, de zeilen op te doeken en het schip klaar te maken voor de haven. Daar heeft de crew ook baat bij, het beruchte “Cafe Sport” in Horta lonkt al van verre. Maar eerst nog op de foto, voor het “Captain’s Dinner”. In de avond gaan sommige bemanningsleden op bezoek bij de “Tres Hombres”, een zeilende vrachtvaarder zonder motor. Een project, dat publieke aandacht wil vestigen op het feit, dat men vracht ook op een duurzame en CO2 neutrale manier kan vervoeren. En natuurlijk komt hun crew ook op de Clipper kijken. Een ontmoeting van twee verschillende kanten van het zeilen met traditionele schepen. De volgende ochtend zwaaien wij ze uit op weg naar Europa. Opkruisend tegen een noordoostelijke wind verlaat de “Tres Hombres” de haven. Met haar vracht van biologische chocola uit Grenada, rum uit de Dominicaanse Republiek en een kleine hoeveelheid thee en wijn van de Azoren, zullen zij eind van de maand het vaste land van Europa bereiken. En ik ga het comfort van de twee hutten weer inruilen voor het gemak van een enkel taken pakket en e-mail account. Richard komt terug aan boord en gaat de functie van kapitein weer overnemen.   Moritz Kuhlenbäumer Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/04/horta/index.xml 04 mei 2012 15:49:53 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/04/horta/index.xmlOok op de Clipper is het Koninginnedag. Eerst moet je het verhaal wel aan de bemanning en de gasten uitleggen. Op dit moment zijn er immers negen verschillende nationaliteiten aan boord. En voor een Australiër of een Amerikaan is Koninginnedag niet zo vanzelfsprekend. Maar vermaak en gezelligheid zijn hier altijd welkom en er wordt een comité voor de organisatie van de festiviteiten gevormd. Onze hotelmanager Amanda, Jan, de dokter en Hayley, een matroos uit Australië namen deze taak op zich. Het zal wel de invloed uit “down under” zijn, dat het karakter van het feest ietwat met de Nederlandse gebruiken verschilt. In stralend weer worden “deck olympics” gehouden, een wedstrijd waarin de wachten in verschillende disciplines tegen elkaar moeten aantreden. Spijkerpoepen, koekhappen, dek golf en touwtrekken zijn de lichamelijke oefeningen. Vooral de eerste drie worden door de bewegingen van het schip er niet gemakkelijker op. En bij het touwtrekken komt een wacht in nood nog net op het goede idee om de tros om een kaapstander te leggen. Dan het denk werk. Een quiz met dertig vragen over het koningshuis, het schip, de bemanning en meer onderwerpen. Bijvoorbeeld, hoeveel nationaliteiten er eigenlijk aan boord zijn. En dan blijkt de jury zelf niet helemaal goed geteld te hebben. Wie komt er nou waar vandaan en heeft wat voor paspoort? En wie heeft er zelfs twee verschillende? Gelukkig weten de aanwezigen het zelf nog wel en komen wij uiteindelijk op negen. De witte wacht gaat er als zegevierende partij met een kilo zak M&M’s vandoor, maar ook daar zit genoeg in voor de hele bemanning. Moritz Kuhlenbäumer Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/05/03/koninginnedag/index.xml 03 mei 2012 14:42:04 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/05/03/koninginnedag/index.xmlDitmaal een verslag van een van onze Able Bodies: Maaike Bernards. Ik zit nog niet zo lang aan boord van de Clipper Stad Amsterdam en dit is mijn eerste ocean crossing. Maar het verbaast me hoe snel je routines oppakt en jezelf ook ontwikkelt. Zo is mijn gewoonte dat ik me aankleed nadat ik ‘gepord’ word en voordat ik ontbijt even naar buiten ga. Even kijken wat de dag voor me in petto heeft. Op deze momenten heb ik tot nu toe de meeste foto's gemaakt. Zo hadden we de eerste dag van de crossing springende dolfijnen, de dag erna enorme hoosbuien, vervolgens een prachtige dag, maar wel met een beginnende wervelwind die gelukkig niet voldoende kracht had om te groeien. En vandaag een stevige bries met redelijke golven. Na het ontbijt is het dan tijd om mijn wacht te lopen. Over het algemeen zijn we dan bezig met de afwas, de uitkijk, de zeilen en overige klusjes. Om 10 uur hebben we dan smoko (koffie en rookpauze.) Om 12 uur is mijn wacht afgelopen en kunnen we lekker lunchen. Na de lunch hebben we de kluswacht. Dan zijn we 4 uur ter beschikking gesteld aan de bootsman. We doen dan alle denkbare klussen. Dit wordt dan om 3 uur ook onderbroken door een smoko. Om 4 uur zijn we dan met de blauwe wacht 4 uur af. Meestal ga ik dan nog even nagenieten aan dek, dan douchen en een stukje lezen in bed wat eigenlijk altijd eindigt in een middagdutje. Om kwart over 7 word ik dan weer gewekt en staat het avondeten voor me klaar. En dan hebben we van 20.00 tot 24.00 weer de wacht. Daarmee is de dag rond. Daarom is het wel zo lekker als de zondagen tijdens de crossing een ‘sailorsunday’ wordt. Dit houdt in dat de klussenwacht vervalt en je dus ineens 4 uur meer tijd voor jezelf hebt. Even een kleine onderbreking van de routine. Zo heb ik vandaag in mijn extra 4 uur met hulp van de kok 2 taarten gebakken. Die de bemanning en de gasten hopelijk morgen heerlijk zullen smaken tijdens de smoko van weer een normale routinedag. Maaike Bernards AB /nl/logboek/2012/04/26/routines/index.xml 26 apr 2012 14:03:26 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/04/26/routines/index.xmlNa ons vertrek uit Jacksonville was het eerst nog zoeken naar wind. S’avonds begon het te  waaien. In de vroege ochtend kwamen de buien en de regen en daarmee verdween de wind. Al dobberend draaien wij een rondje en komt opeens de wind tegen alle voorspellingen in uit het oosten. Wij zijn nog maar net aan de reis begonnen en de snelheid, die wij moeten lopen om op tijd bij de Azoren te zijn, ligt met 6,8 kn toch al vrij hoog gezien de tijd van het jaar. Dus maar de motor starten en de goede kant op varen. In de middag zijn we weer onder zeil gegaan en vanaf middenacht gaat het weer echt lopen. Zolang wij de buien maar voorblijven. Maar helaas, de regen haalt ons in, en het regent ook niet een beetje. En de wind valt natuurlijk weer weg. Dit keer wordt het geen compleet rondje. Na een draai van 300 graden kunnen wij weer terug op koers. Tegelijkertijd klettert er bijna net zoveel water boven op het dek als er onder kiel zit. Het komt met bakken naar beneden en dan zit ook nog eens de deksel van het stuurkompas boven op het kaartenhuis niet helemaal goed. Daarom het emmertje boven op de navigatietafel.. /nl/logboek/2012/04/23/ingehaald/index.xml 23 apr 2012 16:22:24 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/04/23/ingehaald/index.xmlDe bezeilde koersen lieten even op zich wachten en op de allerlaatste dag in de Verenigde Staten was het nog erg druk. Maar nu loopt het lekker, met een knik in de schoot de goede kant op en voor het eerst tien knopen op de teller. Na afloop van het evenementen programma moeten er voorbereidingen worden getroffen voor de oversteek naar de Azoren en de aankomst van de gasten. Provisies moeten aan boord, alles moet zeevast en de laatste zeilwissel staat ook nog op het programma. En in al deze drukte nog een inspectie van de “Vessel Sanitation Departement”, een soort Amerikaanse keuringsdienst van waren voor passagiersschepen. Dit komt niet onverwachts; ieder passagiersschip dat in de VS vaart wordt ten minste eens per jaar door deze instantie gecontroleerd. En dat geldt dus ook voor de Clipper, ook al zijn wij bijna niet te vergelijken met een van die enorme cruise schepen waarmee wij af een toe een kade delen. Voor ons dus op sommige vlakken extra moeilijk, zeker omdat de eisen in Europa en Amerika weer net iets verschillen. Maar ook dit jaar gaan de inspecteurs weer tevreden van boord. De opluchting onder de bemanning is groot en iedereen verheugd zich op de oversteek. Tien uur vertrek, de afzwaaiers staan op de kant en de loods heeft zijn vader meegenomen voor een leuk uitje op de rivier. De zee is nog twaalf mijl de St. John River af. Maar met twintig knopen wind op lager wal en de laatste vloed die ons tegen de kade duwt kunnen wij niet ver genoeg afdraaien om weg te komen. Dus nog even wachten op de eb en dan gaat het bijna vanzelf. En nu, 24 uur later, zeilen wij, tussen wat buitjes, met een gunstige wind waar wij al de hele dag zaten te wachten. Dit gaat een mooie oceaanoversteek worden! Moritz Kuhlenbäumer Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/04/23/eindelijk-onder-zeil/index.xml 23 apr 2012 15:29:01 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/04/23/eindelijk-onder-zeil/index.xmlHet clipperprogramma in de Verenigde Staten zit er voor dit jaar weer op. Vandaag sloten we af met een drukke dag met drie evenementen waarbij zelfs tijdens één ervan ook nog gevaren werd. Dat laatste beperkte zich tot zo nu en dan een rakje op de rivier onder zeil maar grotendeels moest de motor worden bijgezet vanwege windgebrek, of als die wind dan opdoemde deze verkoos recht op de boeg te blazen. Men veronderstelt dat postduiven op hun vluchten zich oriënteren met behulp van de aard van het magnetisme. De diertjes weten feilloos hun thuis terug te vinden en dat maakt ze van nature geweldige navigators. Wij mensen hebben naast jaren nautische scholing ook nog eens een berg apparatuur nodig om onze weg te vinden. Toch lijkt niet iedere duif zich van zijn natuurlijke talenten bewust. Een bij ons aan boord aangevlogen exemplaar vond snel zijn weg naar de navigatietafel en leek zijn vervolgreis voornamelijk op te willen maken met hulp van radar en kaartplotter. Ook de technische ontwikkelingen blijven de moderne postduif niet onopgemerkt. Ondergetekende moet vanwege persoonlijke omstandigheden nog aan deze kant van de oceaan afmonsteren. Eerste stuurman Moritz Kuhlenbaumer zal het commando van de clipper overnemen en dat is hem zeker toevertrouwd. Ik wens hem en zijn bemanning een behouden vaart op bezeilde koersen! Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/04/17/moderne-duif-en-kapiteins/index.xml 17 apr 2012 15:41:24 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/04/17/moderne-duif-en-kapiteins/index.xmlJacksonville, de derde haven in Florida tijdens deze USA Clippertour 2012. Het zal ook de laatste haven zijn dit jaar in de Verenigde Staten. Over 4 dagen vertrekt het schip weer naar Europa. Op de afgelopen reis vanaf Fort Lauderdale werden we vergezeld door 7 Amerikaanse dames en een Indische mijnheer. Een klein gezelschap die optimaal konden genieten van ons mooie schip. Op een enkeling na die met wat zeeziekte kampte, genoot men volop van het programma aan boord. Presentaties, rondleidingen door het schip, roerganger zijn en klimmen in de tuigage maakten voor deze mensen de afgelopen 2 dagen tot een unieke belevenis. Zelfs een groep dolfijnen leek op bestelling te zijn geleverd om het amusement compleet te maken. We zouden bijna het fantastische zeilen vergeten te noemen. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/04/16/korte-reis/index.xml 16 apr 2012 12:35:35 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/04/16/korte-reis/index.xmlOns schip is niet voor het eerst in de haven van Fort Lauderdale maar we blijven bekijks trekken. Niet in de laatste plaats omdat we hier onmiskenbaar een vreemde eend in de bijt zijn. De plaatselijke jachtmakelaar vertelde geen zeiljachten meer te verhandelen, het blijkt hier geen handelswaar en dat is duidelijk als we om ons heen kijken. De enorme vloot plezierjachten zijn overmatig gemotoriseerd en lijken vooral te zijn aangeschaft om zo min mogelijk aan de voortstuwingsinstallatie af te schrijven. De havens liggen vol maar het vaarwater blijft vrijwel leeg. Ook de Clipper zal weinig aan scheepsbewegingen hier bijdragen de komende dagen en vallen in ieder geval in dat opzicht weinig op in deze armada. In Florida houden we ons vooral bezig met stationaire evenementen die afgelopen vrijdag al begonnen zijn. Die dag was het ‘familiedag’. Met de kinderen van de genodigden was genereus rekening gehouden, zoals altijd tijdens dit soort familiedagen. Buiten piratenkostuums en zwaarden voor de kinderen liep er een heuse paashaas rond. Eén van de medewerksters van de organisatie had zich in een harig kostuum gehesen om de kleinsten te entertainen, wat achteraf onder de subtropische zon van Florida een wel een erg warme bezigheid bleek. De bemanning wist haar voor de volgende gelegenheid een wat luchtiger bunny kostuum te beloven….mannelijke bemanningsleden, uiteraard. Richard Slootweg Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/04/10/easter-bunny/index.xml 10 apr 2012 18:16:33 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/04/10/easter-bunny/index.xmlToen ik vanochtend wakker werd, dacht ik dat we al in de haven lagen. Het laatste beetje deining is namelijk ook verdwenen. Geen golven, geen wind en wij kunnen pas vanavond de haven van Miami binnenlopen. Door het prachtige zeilen aan het begin van onze reis, hadden wij al een grote voorsprong opgelopen. En later met het windstille weer en een rustige zee stond de motor zachtjes vooruit. Eigenlijke wilden wij met zijn allen even gas geven en gaan kijken hoe het in Miami is. Helaas zijn vaak vele partijen betrokken bij aankomst in de haven. Zeker bij de eerste haven die men in de VS aandoet willen heel wat autoriteiten even langskomen en in de agenda staat dat we pas om 1800 uur aankomen. Dus tuffen wij rustig verder richting Amerika. In de verte zagen we de eerste “skyscrapers” die langzaam groter werden. Nog maar 32 mijl, maar we moeten er 8 uur over doen. Aan dek nog de laatste werkzaamheden afronden, alles opruimen en schoon maken. /nl/logboek/2012/04/05/miami-florida/index.xml 05 apr 2012 14:25:08 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/04/05/miami-florida/index.xmlDe streken zonder wind zijn eigenlijk veel zuidelijker te vinden. Maar wij hebben nu op weg naar Miami toch last van een hogedruk gebied. Hele zwakke tot helemaal geen wind dwingt ons om op de motor verder te gaan. Heelaas komt dat beetje wind ook nog van achteren, zodat we aan dek helemaal geen zuchtje meer voelen. De zon brandt op het dek,  de vlaggen hangen recht naar beneden en het “to do” lijstje is lang. Op deze tocht hebben wij geen gasten aan boord, daarom zijn we bezig het hout weer in de lak te krijgen. Het voorbereidend werk is altijd het ergst, maar als dan alles geschuurd en gelakt is, is men weer trots op resultaat. /nl/logboek/2012/04/04/warm-tot-heet/index.xml 04 apr 2012 15:09:27 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/04/04/warm-tot-heet/index.xmlVandaag zijn wij weer uit Martinique vertrokken richting het paradijselijke Dominica. Naast het cruisen zijn we ook al bezig met onze voorbereidingen om Amerika aan te lopen. Waar de regels een tikje scherper zijn dan bij ons. Ieder land heeft zijn eigen regels om een bepaald veiligheidsniveau te waarborgen. Zeker een gezonde ontwikkeling. Vroeger waren de letsels veel groter bij een auto ongeluk. Vandaag doen we gordels om en de auto is uitgerust met een airbag. Niet alleen op straat komen steeds meer regels, ook in de zeevaart wordt al jaren gewerkt om het verkeer veiliger te krijgen. Bepaalde scheepsvaart routes worden verder weg van de kust gelegd, zodat bij een ongeluk het langer duurt voordat het schip strandt. Verkeersscheidingstelsels worden in de kaart gemarkeerd om een soort eenrichtingsweg te creëren. Verder moeten alle grote schepen en passagiersschepen in veel havens verplicht een loods aan boord nemen, alsof de kapitein dat niet ook zou kunnen. Er wordt echt veel in de veiligheid geïnvesteerd. Ook moeten alle passagiers aan het begin van een reis even oefenen, hoe men de reddingsboot moet betreden. Iedereen die al met ons is mee gevaren kent zeker deze foto’s. De reddingsboot wordt dan bij een echt noodgeval over boord gehieuwd en afgevierd. Als de sloep in het water ligt, worden de haken losgekoppeld en de sloep is vrij om van het zinkend schip weg te varen. De hele constructie is inmiddels voor veel zwaardere belastingen geconstrueerd. Na wat ongelukken kwam er een beveiliging op de haken waardoor de sloep alleen losgekoppeld kan worden, als zij in het water is. Nu wordt van ons verwacht, dat wij deze beveiliging nog een keer gaan beveiligen met een extra strop. Waardoor er zeker geen ongelukken meer kunnen gebeuren. Veiligheid is aan boord van een passagiersschip natuurlijk heel belangrijk. Mijn hutje is met brandvrij materiaal betimmerd. En toch is open vuur in het schip verboden. Wanneer er onverhoopt toch brand ontstaat, zijn er brandmelders geïnstalleerd, waardoor de bemanning gewaarschuwd wordt en snel een van de 36 brandblussers kan pakken om het brandje te blussen. Voor het geval dat net iedereen verhinderd is (!?), is een sprinklerinstallatie geïnstalleerd. Als het toch te warm wordt, wordt mijn hutje gewoon onder water gezet en heeft het vuur geen schijn van kans. Onze wereld wordt steeds veiliger. Ooit ben ik op handen en voeten op ontdekkingsreis gegaan. Toen leerde ik lopen. Weliswaar ben ik ook af en toe gevallen. Toch geef ik nu de voorkeur om op twee benen door het leven te gaan, ook al is het risico vele malen groter dat ik val dan wanneer ik op handen en voeten kruip.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/30/veiligheid/index.xml 03 apr 2012 8:38:33 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/30/veiligheid/index.xmlDe Caribbean: groene eilanden en witte stranden met palmbomen, altijd mooi weer en heerlijk warm. Swingende muziek en een prachtige onderwater wereld. We kunnen hier nog een paar dagen van genieten, voordat de Clipper weer verder richting Amerika gaat. Vandaag zijn we op de Tabago Cays aangekomen en voor anker gegaan. Dit is een grote groep onbewoonde eilandjes, dus ideaal om even een BBQ op het strand te organiseren. Natuurlijk hebben wij strandstoelen en parasolen aan boord. Naast wat tafels mag ook de grill niet ontbreken. Alhoewel de opslagruimte op het schip beperkt is, komt het hier op “Petite Bateau” zeer van pas. Een hele dag op het strand vertoeven en tussen door even gaan snorkelen of zwemmen. Als de lobsters gaar zijn wordt iedereen aan tafel geroepen. Vakantie pur sang, veel beter kan eigenlijk niet. Morgenvroeg worden de ankers weer opgehaald om zeilend  naar het volgende mooie plekje te gaan.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/30/strand-bbq/index.xml 03 apr 2012 8:38:32 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/30/strand-bbq/index.xmlIeder jaar, voordat we Amerika gaan aanlopen, komt de Amerikaanse Inspectie aan boord en beoordeelt of wij ook aan alle regels voldoen. Dit gebeurt de laatste jaren altijd op Puerto Rico. Het zuidelijk puntje van de Bermuda driehoek en een eiland met veel zon en palmbomen. Gelukkig zijn in de zeevaart de meeste afspraken al internationaal bepaald. Natuurlijk heeft ieder land vaak nog wat nationale aanvullingen. Gelukkig valt dat voor ons schip wel mee. Een kleine bijzonderheid voor Amerika is, dat alle opbergruimtes met een sprinkler installatie moeten zijn voorzien. Wij zouden dan opslagruimte moeten opofferen om nog ergens een groot drukvat te plaatsen om bepaalde ruimtes met een sprinkler installaties te kunnen voorzien. Nu hebben wij in Amerika vooral partijen aan de kade of dagtochten en dat komt goed uit. Omdat de gastenhutten dan niet vol bezet zijn worden twee hutten voor opslag benut. Want deze zijn wel uitgerust met de sprinkler. Voor ons een kleine moeite de flessen water en pakken met sapjes in een hut over te brengen, zodat ze automatisch geblust worden, als ze per ongeluk vuur zouden vangen. Overmorgen komt een delegatie van de US Coast Guards de Clipper controleren. Het lijkt wel of ze op dit moment de sprinklerinstallatie van het eiland aan het testen zijn. Nou, ik zou met een gerust geweten een stempel met handtekening onder het certificaat zetten. Het werkt namelijk perfect. Sinds wij hier aangekomen zijn, is het nog geen twee uur droog geweest. En als het zo door blijft gaan, kunnen we overmorgen de controleurs met een glimmende Clipper ontvangen. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/30/sprinklersysteem/index.xml 03 apr 2012 8:38:31 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/30/sprinklersysteem/index.xmlHet eilandtoertje op Dominica is iedere keer weer iets bijzonders. Er groeien zoveel specerijen en vruchten op dit eiland. Wij kennen deze producten alleen van de supermarkt, maar hier lijkt het wel het paradijs te zijn. Alhoewel, ik heb hier geen perenboom gezien en boerenkool zal het hier ook niet goed doen, kan ik me zo voorstellen. Maar je hebt hier wel cacao en suikerriet, dus chocolade maken is hier geen probleem. Alle mogelijke tropische vruchten voor een lekker sapje bij het ontbijt zijn hier ook te vinden. En met de juiste verwerking van het suikerriet en wat kokosnoten is zelfs een lekker drankje te maken om bij de zonsondergang van te genieten. Maar hoe mooi het ook is op dit eiland, alle gasten komen toch ‘s avonds weer terug naar de steiger. Met onze tender worden ze naar de Clipper gevaren, die in de baai voor anker ligt. Weer aan boord heten wij de gasten welkom met een lekker drankje, gemaakt met de ingrediënten van het eiland. Ik ga maar eens op zoek naar de definitie van paradijs. Wie weet, misschien hoeft het niet altijd ergens op een eiland te zijn. Voor hetzelfde geld zou het ook op een schip te vinden kunnen zijn. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/30/paradijs/index.xml 03 apr 2012 8:38:29 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/30/paradijs/index.xmlGisteren hebben wij onze goedkeuring gekregen om Amerika aan te lopen. Het was een drukke dag, niet alleen aan boord, maar ook in de haven. De regen is inmiddels verdwenen en de zon is teruggekeerd. Al twee dagen worden hier reddingsboten en tenders te watergelaten en proefgevaren. De luidsprekers van de cruiseschepen waarschuwen de gasten dat de bemanning aan het oefenen is en zij zich geen zorgen hoeven te maken. Mannen in brandweerpakken rennen over het dek en brandslangen worden uitgerold. Het is allemaal zo bekend, alleen bij ons is het een stuk overzichtelijker. Helaas verdween met de regen ook de wind. Maar gelukkig al 6 uur na vertrek konden we zeil zetten. De windvoorspelling is niet echt veelbelovend voor de komende dagen, maar deze dag kunnen ze ons niet meer afnemen. En na een perfecte zeildag, speren we nu met 11 knopen de nacht in. Miami is nog wat mijlen weg en het zeil plezier zal wel afnemen namaten de wind wegvalt. Dus excuseert U mij, ik ga nog even aan dek genieten. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/30/grote-en-kleine-cruissche/index.xml 03 apr 2012 8:38:27 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/30/grote-en-kleine-cruissche/index.xmlMustique is een eiland in het oosten van de Grenadines. Beroemd is de Maccaroni Beach and Basils Bar en natuurlijk al de beroemdheden die een klein stulpje op dit eiland hebben. Behalve de mensen die hier werken, wonen hier vooral mensen die wij van de TV of uit de glossys kennen. Na een hele dag zeilen terug naar Martinique, liggen we nu in een mooie kleine baai, zuidelijk van Fort de France. Nog een middag zwemmen en snorkelen in het warme water en dan is de laatste cruise in de Caribbean al weer bijna voorbij. Vanavond een BBQ op het hoofddek en aansluitend nog gezellig met zijn allen van de laatste avond genieten. De voorbereidingen voor een sketch lopen al volop. Eline van de service oefent alvast voor haar rol als zeemeermin. Morgen voor de laatste keer Fort de France aan lopen voordat de reis verder gaat richting Puerto Rico.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/30/afscheid/index.xml 03 apr 2012 8:38:25 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/30/afscheid/index.xml St. Maarten hebben we nu gedag gezegd voor dit jaar. Onze volgende reis brengt ons eiland hoppend naar Martinique. Gisteren hebben wij St. Eustasius bezocht. Sommige gasten gingen het eiland verkennen, anderen bleven aan boord om te gaan snorkelen en duiken. Na een culinaire creatie van onze koks ging iedereen op tijd naar bed. Tenslotte leven wij hier 5 uur later dan de mensen in Europa. Voor de volgende dag was een dagje zeilen geplant. Al vroeg het anker gehesen en de hele dag genieten van perfect zeilweer! Een warme wind van 25 knopen, dus ideale omstandigheden.   Helaas was in de nacht een bout van onze extra lange fender los geraakt. Deze beugels hebben we dit seizoen voor het eerst. Ze zijn perfect om te voorkomen dat de sloep onder het zwemplatform kan geraken, wanneer de Clipper in de swell aan het rollen is. Gelukkig hadden we snel een duiker gevonden, die bereid was een touwtje op 20 m diepte aan de fender vast te knopen, zodat we onze nieuwe aanwinst snel weer veilig aan dek hadden. Met een kleine vertraging konden we zeil zetten en van een super mooie zeildag genieten. Vandaag wordt St. Kitts verkend. Ik ben benieuwd welke verhalen we te horen krijgen als de mensen terug zijn. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/07/duik-actie/index.xml 03 apr 2012 8:38:24 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/07/duik-actie/index.xmlVandaag is de start van de 32ste Heineken Regatta op St. Maarten. Wij liggen helaas aan de kade en onze gasten zijn net van boord na een ontzettend leuke reis. Nu even de Clipper weer met voorraden aanvullen en schoon maken voordat vanavond weer gasten aan boord komen voor de volgende reis. Gisteren vond al de eerste wedstrijd de “Gill Commodores Cup” aan de zuidkant van St. Maarten plaats. Een groot voordeel als men zelf met een schip onderweg is, is dat men de regatta van heel dicht bij kan bekijken. Zo hadden we dan ook een plek op de eerste rij om het gebeuren te volgen. Later op de avond organiseerden wij als afscheid een “happy hour”. Frank Bos heeft deze gelegenheid benut om de crew te bedanken en de koks met een (zee)ster te belonen. Weer is een mooie reis voorbij en moeten we helaas afscheid nemen. Nu even aan de slag en vanavond om 8 uur gaan de trossen weer los. Richting St. Eustatius. Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/07/32e-heineken-regatta/index.xml 03 apr 2012 8:38:23 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/07/32e-heineken-regatta/index.xmlOnze gasten hebben St Kitts bezocht. Sommigen zijn met een 4 wheel drive over het eiland gereden, anderen met een oud treintje waarmee ze vroeger het suikerriet naar de haven brachten. Intussen zijn de wagons verbouwd met banken en een dak en is het een toeristische attractie geworden. Een gids vertelt over de geschiedenis van het eiland. Bijvoorbeeld hoe vaak het eiland van nationaliteit verwisseld is en dat zelfs de Engelsen en Fransen samen op het eiland hebben gewoond. Ook al waren ze in oorlog met elkaar. Maar om tegen de Spaanse vijand sterk te kunnen vechten, hebben ze even samen gewerkt. Na 24 uur zeilen zijn we deze ochtend op Iles des Saintes gearriveerd, waar we aan de “pain de sucre” gingen snorkelen. Het is altijd weer een belevenis om naar de vele gekleurde vissen te kijken. Af en toe ontdek je ook een zeer gecamoufleerde vis liggend op de grond. Ook aan land kom je veel verschillende dieren tegen. Behalve geiten, schapen, koeien en honden vind je hier ook leguanen.   Andi Manser Kapitein Clipper Stad Amsterdam /nl/logboek/2012/03/30/historie-en-fauna/index.xml 07 maa 2012 14:21:00 GMT+0100http://www.stadamsterdam.nl/nl/logboek/2012/03/30/historie-en-fauna/index.xml