De ons opgelegde waypoints geven ons weinig andere keus dan met zon te varen, rechtsom dus. Een lagedrukgebied nestelt zich intussen bijna in het centrum van een rondje wat we moeten varen en dat impliceert veel wind van voren. We hebben nu ruim een etmaal alleen nog maar aan de wind gevaren en dat valt niet mee tussen de langsgetuigde schepen. De grootste concurrent is een landgenoot, de Eendracht. Dat schip vaart erg hard bij aan de windse rakken dus moeten op de Clipper alle zeilen bij om mee te komen met de driemastschoener. Zowel in letterlijke als figuurlijke zin.
Aan de wind varend komt het schip nauwelijks meer rechtop. Zo schoof vandaag een potje honing over tafel aan lij bij één van de trainees op schoot die lodderig afwisselend naar de schuldige aan de overkant en zijn besmeurde zeilbroek keek. Al even stoïcijns werd een brok stokbrood over zijn broek gehaald om vervolgens in het flegmatieke gelaat te verdwijnen. Twee vliegen in één klap.

Richard Slootweg
Kapitein Clipper Stad Amsterdam