Langzamerhand komen we in de intertropische convergentie zone, de doldrums voor wie niet over z’n tong wil struikelen. Dit is de windstille gordel die op de oceaan wat rond de evenaar golft. Hier komen de zuidoost- en noordoost passaatwinden bij elkaar op een lijn waar nauwelijks drukverschillen in de atmosfeer te vinden zijn. Het is er vochtig warm. Het gebrek aan wind maakt de draaglijkheid er niet beter op, we kunnen alleen van geluk spreken dat de enorme hoeveelheid vocht in de atmosfeer voor een wolkendek zorgt wat de zon iets dimt.

Het moet voor de bemanningen op vroegere zeilschepen een kwelling geweest zijn, de verzengende hitte zonder moderne airconditioning en bij gebrek aan wind geen voortgang zonder machine. Dat laatste biedt ook nog eens nauwelijks vooruitzicht op een einde van de tortuur. Daarmee vergeleken zijn wij verwende wezens die van deze ongemakken nauwelijks een voorstelling meer kunnen maken....en als we dat willen dan biedt een kort bezoekje aan de stuurmachinekamer een goede gelegenheid tot solidariteit met de zeeman van anderhalve eeuw geleden. Door deze ruimte lopen de uitlaten van onze machines en was het vanmiddag 68° Celsius. Een ware sauna, hoewel de inrichting iets minder vriendelijk is. Het Fins hout is hier gewoon IJmuidens staal en zelfs met een handdoekje valt er niet te zitten zonder gebrandmerkt te worden.

 

Richard Slootweg

Kapitein Clipper Stad Amsterdam