Zeil en Wind

Joepie! Ik ben weer aan boord! Het is nog geen jaar geleden dat ik voor het eerst aan boord ging van de Stad Amsterdam voor de oversteek van Boston naar Portugal, en dus nog geen jaar geleden dat ik als een blok viel voor het schip en voor haar bemanning. Ik zal nooit vergeten dat we na zo’n 2,5 week varen land in zicht kregen en ik eigenlijk alleen maar hoopte dat we weer om zouden draaien, zo had ik het naar m’n zin. Maar goed, het geluk bleef aan mijn zijde want hier ben ik weer! En dit keer is de reis waar ik deel van mag uitmaken misschien nog wel specialer omdat het deel uitmaakt van het Beagle project. Al is voor mij het reizen aan boord van dit schip op zich al speciaal genoeg. In ieder geval ben ik dus opnieuw aan boord, inmiddels al weer 3 weken zelfs.
3 weken geleden kwam ik aan in Sydney, Australie. Het was een prachtig plaatje, het schip lag bijna onder de beroemde Harbour Bridge van Sydney, en om de hoek van het Opera House. Heb nog een dagje van het uitzicht en van de bruisende stad Sydney mogen genieten voordat het schip vertrok richting Melbourne. Moest na vertrek wel meteen aan de slag, het schip was de haven nog niet uit of we kwamen wat ruwere zee tegen en de een na de ander, waaronder helaas opnieuw ikzelf!, bezweek aan de zeeziekte. Heb mijn best gedaan de andere zeezieken niet te laten merken hoe ik me voelde, maar was blij toen iedereen op bed lag met alle benodigde pillen zodat ik ook mijn bedje in kon duiken! Gelukkig waren een dag later de meeste van de zeezieken en ikzelf weer voldoende hersteld om het dek, zonder angst voor genante momenten over de reling, te betreden en te genieten van de prachtige zee en het heerlijke weer.
Na een paar dagen zeilen kwamen we aan in Melbourne, alwaar het schip onthaald werd al waren we een boot vol Hollywoodsterren. We werden de haven in geescorteerd door meerdere kleine bootjes en de kade stond volledig volgepropt met Tall-ship enthousiastelingen die zelfs een (naar mijn smaak niet zo heel erg geweldig maar wel erg grappig) dweilorkestje hadden geregeld. Een onvergetelijke ervaring. In Melbourne vond vervolgens een grote crewwissel plaats. Er werd afscheid genomen van een aantal ontzettend leuke en gezellige mensen, maar daarvoor in de plaats kwamen gelukkig weer ontzettend leuke en gezellige mensen terug (waaronder ‘mijn’ kapitein Andi, waarbij overigens niets ten nadele van de geweldige stoere zeebonk kapitein Richard, maar na mijn eerste reis die met kapitein Andi was heeft deze toch een beetje een special plekje bij mij).
Na 3 dagen in Melbourne vertrokken we weer voor een kort reisje op zee richting Adelaide alwaar het schip 3 dagen in de haven lag alvorens te vertrekken naar Perth. En daar zijn we nu. Op zee, onderweg richting Perth. Het is heerlijk om weer wat langer op zee te zijn, te genieten van het machtige uitzicht, het prachtig blauwe water met al zijn schakeringen, de golven die geen dag, geen minuut, geen seconde hetzelfde zijn, en al het mooie wat in het water leeft. Het schip heeft gister, toen de zee wat ruwer was, ongeveer elke beweging mogelijk gemaakt, maar vandaag is het, zoals het hoort op zondag, gelukkig wat rustiger. Iedereen is dan ook heerlijk aan het genieten van een prachtige ‘sailor Sunday’, wat inhoudt dat de bemanning vrij krijgt van het klussen (wat ze normal 4 uur per dag doen, naast de 2 wachten van elk 4 uur!), en dat er voor de rest van de passagiers extra lekkere hapjes zijn. Vandaag hebben we genoten van heerlijke verse tonijn, suikerbrood en door producer Ruurd zelf gebakken boterkoek. Het is in alle opzichten pure verwennerij om weer aan boord van de Stad Amsterdam te zijn!

Jet Koster
Doctor Clipper Stad Amsterdam