Het is altijd weer frappant hoe klein en vertrouwd overzichtelijk het schip lijkt als men er dagelijks aan dek staat en mee werkt maar eenmaal aan de kade kan men er een stukje afstand van nemen en blijft het na zes jaar gezag voeren op de clipper toch een imposante indruk maken. Dat het een buitenstaander overweldigt bevreemd ons dan ook niet maar toch blijkt men het varen ermee ingewikkelder in te schatten dan het werkelijk is. Van de schepen die ons gisteren begeleiden kwamen intussen al een aantal bemanningsleden bij ons aan boord een kijkje nemen. Zich vergapend aan de wirwar van lopend en staand want werd voorzichtig gevraagd hoe uitgebreid het opleidingstraject is van een matroos die bij ons wil aanmonsteren. De impressie van het schip suggereert veel kennis en kunde dus is de verassing te groter als we vertellen dat ook leken kunnen beginnen op zo’n schip. Dat er dan nog veel te leren valt zal duidelijk zijn maar we ontdekken steeds vaker dat de juiste mentaliteit van groter belang is dan kennis. Toch hopen we de bemanning regelmatig te kunnen aanvullen met enthousiaste nieuwelingen die zich niet laten weerhouden door een door indrukken opgeworpen hoge drempel. Het valt allemaal te leren, vanaf dek tot aan officier. Bijna had ik betreft m’n eigen rang iets geschreven over koning ‘éénoog’ en het land der blinden maar deze functie is te mooi om concurrentie te dulden vandaar dat ik de illusie van ‘bijna ondoenlijk’ nog even overeind probeer te houden.