Net zoals gisteren hadden we ook vandaag drie verschillen partijen aan boord, allen voor hetzelfde bedrijf, Randstad. Omdat bij al deze evenementen de gezelschappen alle malen anders zijn moet er elke keer door de gastvrouw van Randstad, een managing director van het bedrijf en ondergetekende een korte toespraak worden gehouden. Inmiddels tot zes keer toe. Wat moet een kapitein nog vertellen als zijn twee voorgangers hem een stuk gras voor de voeten hebben weggemaaid door te verhalen over de reis van de Beagle, de historie van dit schip en de relatie van ons schip met het bedrijf en de gemeente Amsterdam. Dan gaan we het maar over de uniciteit van de Stad Amsterdam hebben zodat men enig besef krijgt van de exclusiviteit van waarop het gezelschap zich bevindt. Er zijn tenslotte nog maar drie zeeschepen op deze aardbol die louter op lijnen het predikaat clipper verdienen. Allereerst is dat de Cutty Sark, de laatste ‘mohikaan’ van oude klipperschepen. Op dit moment ondergaat zij een grondige restauratie sinds een grote brand een paar jaar geleden. Zij zal nooit meer drijven maar als museumschip in Greenwich bij Londen de rest van haar bestaan slijten. De Stad Amsterdam en haar zusterschip Cisne Branco zijn in lijnen en tuigage representatief voor de oceaanvarende vrachtzeiler uit het midden van de 19e eeuw en tevens de enige in haar soort nog zeilend. De Cisne Branco wijkt inwendig af van de Stad Amsterdam door haar functie als zeilopleidingsschip dat zij vervult voor de Braziliaanse marine.
De klipper of clipper, zo men wil, kenmerkt zich door alle kenmerken die hoge snelheid waarborgen. Naast de vloeiende lijnen in de romp is de enorme tuigage in relatie tot de waterverplaatsing van het schip het grote geheim achter deze snelheid. Tijdens de ‘sail in’ van onze clipper in Sydney werd dit goed waarneembaar toen de James Craig en ons schip zij aan zij lagen. De James Craig, een schip van een generatie na de clippertijd scheelt optisch niet veel in rompgrootte met de ‘Stad’ maar de tuigages van beiden schepen daarentegen wel. Dit valt op bijgaande foto goed te zien waarbij het verschil in zeilvoering op het genomen moment buiten beschouwing moet worden gelaten, men zou mij anders suggestie mogen verwijten. Het gaat hierbij om de afmetingen van masten, ra’s, zeilen en alles wat daaraan verbonden is. Daarom is het zeilen met dit schip ook zo’n genot….morgen mogen we weer.