Een dwarsgetuigd schip trekt meestal wel wat kijkers, zelfs als we ten anker liggen. Kleine bootjes draaien geregeld rondjes om ons schip waarbij hun opvarenden het vergapen afwisselen met fotograferen, we zijn het intussen wel gewend. Vandaag was dat wederom een aantal keren het geval. Deze middag kwam Redmond O’Hanlon me verslag doen van een paar bewonderaars die hem wel erg onder de indruk hadden gebracht. Een bootje van het type dat men in ons land doorgaans bemand ziet door met bier afgetopte oosterburen van mannelijk geslacht ontwaarden we hier afgeladen met hun tegenpolen. Vier, in miniem badtextiel gegoten jonge dames konden de aantrekkingskracht van de klipper niet bedwingen dus sprongen vanaf de hengelkruiser in de Pacific om bij ons aan boord te komen. Niet gehinderd door enig gevoel voor generatieafstand wierp Redmond zich op het zwemplatform om de buit op het droge te hijsen. Jammer voor de Casanova dat de immigratie ons op het hart had gedrukt niemand aan boord te laten zodat de dametjes door de officier van de wacht retour werden verwezen. Er valt waarschijnlijk geen evolutietheorie los te laten op een verschijnsel dat men 200 jaar geleden nog als Tahitiaans kenmerkte zich nu 3000 mijl westelijker openbaart.

Richard Slootweg
Kapitein Clipper Stad Amsterdam