Stille wateren, diepe gronden

In lengte gezien zijn we nu aan de andere kant van de wereld ten opzichte van onze thuishaven. Normaal gesproken zeilt men niet graag een schip ondersteboven maar nu zou men dat ruimtelijk zo kunnen zien in het vergelijk met varen op de Noordzee. Ten opzichte van het wateroppervlak ons schip in de Noordzee ondersteboven varen heeft z’n beperkingen. Onze tuigage steekt 48 meter boven water en op z’n kop zou de Stad Amsterdam dus ook een slordige 48 meter diepgang hebben en de vlakke Noordzee is voor het overgrote deel te ondiep het schip exact ondersteboven te krijgen. Nu hebben we allerminst behoefte met de clipper te gaan eskimoteren maar in ons huidige vaarwater  riskeren we daarbij allerminst met de bramstengen in de modder te komen. Op deze plek is de oceaan al zo’n 6 kilometer diep en morgen vroeg varen we over de Kermadec Trench, een sleuf in de aardkorst dat op een enkele plek wel 10 kilometer water boven zich heeft. Deze Kermadec Trench ligt aan de oostelijke rand van het continentaal plat waar Australië en Nieuw Zeeland deel van uit maken, net zoals de Tonga Trench wat in het verlengde van de eerste loopt. Hoewel deze gleuf dieper is dan enig punt op de Atlantische oceaan is hier nog geen sprake van het diepste punt van de oceaanbodem. Op het noordelijk halfrond van de Pacific ligt ten oosten van de Philipijnen de Mariana Trench en hier bevindt zich de record diepte aan water van onze planeet; 10911 meter. 211 clippers op elkaar, rechtop of ondersteboven. Niet te veel over nadenken……
 
Richard Slootweg
Kapitein Clipper Stad Amsterdam