Net zoals op Galapagos het geval was krijgt de bemanning de gelegenheid om wat van de plek te zien waar we zijn beland. Vandaag nam de eerste stuurman de honneurs van de kapitein waar zodat deze een dagje mocht passagieren. Weliswaar gaat de telefoon mee en wordt halverwege de dag even verslag gedaan van de bevindingen aan boord maar toch voelt het even als vakantie….een soort van.
Net zoals het gras aan de andere kant van de heuvel, is het achter het eiland groener dus werd een snelle veerboot geboekt en overgevaren naar het naastgelegen Moorea. Moorea is het kleine zusje van Tahiti, iets rustiger en het toerisme minder massaal dan op het hoofdeiland. Eenmaal aangekomen werd een fiets gehuurd bij een resort om het lichaam weer eens wat uit te dagen en gelijktijdig de pracht van het eiland te kunnen zien. De cipier van het resort kon me tot mijn stomme verbazing vertellen dat ik kapitein was maar toen hij grijnzend iets zei van ‘television’ daagde me de persinvasie op de clipper daags tevoren weer.
Met fietsen, snorkelen, strand en een biertje is een korte beschrijving van de dag gegeven en lijkt me genoeg om de lezer in druilerig Nederland te pijnigen. De grootste masochist mag dan ook nog even naar de meegestuurde foto’s kijken. Eén troost, ook ik zit dezelfde avond nog op kantoor om dit stukje te schrijven…

Richard Slootweg
Kapitein Clipper Stad Amsterdam