Het schip ligt sinds ruim een maand weer eens tegen de kant. We liggen met bakboord afgemeerd en vanaf de kant valt ons oog direct op de waterlijn en de daaraan verbonden groentetuin die we over de oceaan meeslepen. Hoe is het toch mogelijk dat met een snelheid van gemiddeld meer dan 8 knopen ‘slablaadjes’ kans zien zich aan de kimmen van het schip te klampen. Eenmaal daarover verwonderd ontstaat gelijk de nieuwsgierigheid naar de stuurboords vegetatie van de Clipper maar vreemd genoeg schijnt daar minder Pocon langs gestroomd; vrijwel glad. Toch bij de boord biologe Charlotte maar eens nagevraagd die ons daarop de hint gaf dat zonlicht de groei van dit groen stimuleert. Dat lijkt verklaarbaar. Vanaf Galapagos hebben we voornamelijk west gevaren en dat net ten zuiden van de evenaar. Even na de zuidelijke midzomer passeert ons de zon dagelijks via de zuidzijde van het schip, bakboord in ons geval.
Voordat we komende zomer weer Tall Ships races mee gaan doen mogen we nog wel even gras maaien…..

Richard Slootweg
Kapitein Clipper Stad Amsterdam