Gisteren om 10:00 zijn twee loodsen aan boord gekomen. Dit is verplicht voor de hele straat van Magellan. Nog 110 mijl tot Punta Arenas. Ik had gisteren al aangegeven, dat we toch iets anders verwacht hadden. Ik moet dan ook niet zo ongeduldig zijn. Opeens kwamen van alle kanten toninas naar het schip toe. Net als andere dolfijnen, zwemmen ze met het schip mee. Misschien hebben ze gisteren mijn worden gehoord en kwamen ze me overtuigen, dat het hier wel spannend is. En het is hun gelukt.
Opeens vertelde ons de loods dat hij met de Agent afgesproken ETA 19:00. Nog 61 mijl te gaan en het is nu 14 uur. Op de GPS zien we dat de Clipper met 12,5 kn door de straat zeilt. Dat betekend ca. 5 kn stroom mee. Dit is mooi meegenomen. Uit onze voorbereidingen weten we dat het tot 8 knopen kan oplopen, maar dan vooral uit het westen. De loods kon dat bevestigen en over 4 uur zou het kenteren. Dat is mooi, dus zouden we nog even 50 mijl redden met stroom mee. Straks 8 kn tegen betekent, dat we de stroom dood varen. Maar te hopen dat we daar een leuk uitzicht hebben, want daar zouden we dan zo een kleine 7 uur tegen aan kijken. Dus de laatste 11 mijl zouden nog best wel lang kunnen worden en de ETA doen naar achteren verschuiven.
Als we Cabo San Vincente passeerden, veranderde ook het landschap. In de verte zagen we heuvels met sneeuw. En helemaal aan de horizon waren zelfs de eerste bergen te zien. Helaas moeten we nog geduld hebben. Eerst een stop in Punta Arenas, Chile.
Gelukkig heeft zich de getijde stroom ook aan de Zuid-Amerikaanse mentaliteit aangepast. De kentering bedacht maar eens een uur later in te zetten, zo konden wij om 19:00 uur al afmeren.

Andi Manser
Kapitein Clipper Stad Amsterdam