Bij de woorden coilen, beleggen, brassen, opschieten, brammen, de jager en de campagne denk je eerder aan een verwarde student economie die net uit de kroeg komt om zijn scriptie beleggingsstrategien af te maken dan aan het zeilen met een van de mooiste schepen ter wereld, de Stad Amsterdam. Ruim 10 dagen geleden verzamelden zo’n 40 jongeren en een vijftal begeleiders zich in Warnemuende voor een zeiltocht met dit prachtschip. Denk je dat je kunt zeilen met een valkje, de technieken beheerst om te wenden, op te loeven of te vallen; vergeet het maar. Je bevindt je op een dwarsgetuigd schip met een lengte van 78 meter, zo’n 29 zeilen meteen zeiloppervlak van zo’n 2200 m2 die handmatig gezet moeten worden, dat is pas zeilen.
Na de eerste onwennige stapjes aan dek is is iedereen ingedeeld in zijn wacht en kan de reis beginnen. De eerste dagen zeilen we over de Oostzee (volgens de officieren net een groot meer) en gaan we voor anker bij een klein Deens eilandje om de kudde trainees even in het wild te laten voetballen en touwtrekken. Vervolgens lichten we het anker om aan te meren bij “Sail Flensburg”. In de tussentijd worden we allen wegwijs gemaakt in de eerder genoemde termen als brassen, coilen en opschieten. In Flensburg heeft iedereen wat tijd gehad om de stad te verkennen en een afzakkertje te nemen, alhoewel enkelen daarin zijn blijven hangen. Zondagavond 17 augustus rond 21 uur gingen de trossen voor het laatst los voor het laatste deel van de reis naar Den Helder. Het “meer” ; de Oostzee werd verlaten voor de woelige baren van de Noordzee. Dat hebben we geweten, bijna de helft van de jongeren (incl. de schrijver) hebben ervaren wat zeeziekte is. Met bijna 12 knopen vlogen we over de golven en al manouevrerend zijn we nu bijna bij Den Helder. Zo’n 10 dagen te gast zijn op een schip als dit is een zeer bijzondere ervaring. Ik had het nooit willen missen.

Marc Leene
Deelnemer Jongerenreis